Feestdagen in Ecuador
Trip Start
Aug 17, 2006
1
22
25
Trip End
Feb 24, 2007
Quito, Ecuador
Saturday, January 6, 2007
Op zondag 24 december zijn we samen naar de EVENAAR gegaan. Volgens de reisboeken betreft een zeer toeristische plek waar het altijd erg druk is. Toeristisch was het in ieder geval maar druk zeer zeker niet. Wellicht kwam dit doordat het een dag voor Kerst was. Kerst wordt zowiezo op andere dagen gevierd dan in Nederland. Tweede Kerstdag bestaat niet eens in Zuid-Amerika. De dag voor Kerst is dus eigenlijk al een soort van feestdag in Zuid-Amerika. Uiteraard vonden wij het helamaal niet erg dat het lekker rustig was op de Evenaar
01 Lina en WJ
. Hoewel "op de evenaar" eigenlijk niet klopt. Het momument is vele jaren terug door Frankrijk geschonken aan Ecuador. Op dat moment werd de Evenaar berekend aan de hand van de stand van de zon. Zo'n 10 jaar geleden is de plaats van de Evenaar opnieuw berekend maar nu door middel van GPS. De werkelijke Evenaar blijkt zo'n 200 meter verderop te liggen. Uiteraard is de commercie daar onmiddelijk op af gesprongen en op deze plaats ligt nu een interactief museum. Eigenlijk veel leuker dan de oorspronkelijke Evenaar. Zo kun je onder andere water zien wegstromen in een putje, links om, rechtsom en exact op de Evenaar zonder draaikolk. Verder was er nog een test met een ei. Precies op de Evenaar kon men deze laten balanceren op een spijker.De volgende dag, maandag 25 december, 1e Kerstdag, zijn Lina en ik samen met 2 Nederlandse piloten van Martinair naar COTOPAXI gegaan. De hoogste bergtop (5897 meter) van Ecuador. Cotopaxi is eigenlijk een vulkaan. De meeste toeristen beklimmen Cotopaxi vanaf de noordzijde. De 2 piloten hadden dit al eens gedaan, vandaar dat we naar het moeilijkere zuidelijke gedeelte van Cotapaxi gegaan zijn. De reis werd georganisserd door een Nederlander, Arie, die al ruim 18 jaar in Quito woont ( www.ariesbikecompany.com ). Eerst met een Jeep omhoog tot zo´n 4000 meter en vrvolgens te voet verder gegaan tot 4300 meter. Hoger was niet verantwoord omdat het weer omsloeg
02 Quito's Old Town
. Net optijd waren we terug bij de Jeep voordat er een hagelbui op ons neerviel. Na deze korte mar hevige hagelbui zijn we per mountenbike de stijle berghelling afgedaald. Voor een Colombiaanse (Lina) was dit in het begin te gevaarlijk. Het was dan ook erg stijl, zelfs voor mij. Lina besloot de auto op te zoeken en het eerste gedeelte over te slaan. Ik ben 3 keer onderuit gegaan, waarvan 1 keer vrij hard. Na de eerste 5 kilometer sloot Lina weer aan, het was inmiddels minder stijl. Na 20 kilometer kwam de afdaling tot een einde. Het zandpad kwam uit op de Panamericana Highway. In het totaal hebben we zo'n 1000 meter gedaald.Op 2e Kerstdag, dinsdag 26 december, hebben we de bus naar BAÑOS genomen. Baños ligt zo'n 4 uur zuidelijk van Quito te midden van een schitterend berglandschap. Baños valt eigenlijk wel te vergelijken met Valkenburg, erg toeristisch en vele mogelijkheden tot outdoor activiteiten. We hadden een reservering gemaakt voor 2 nachten in hostal Plantas y Blanco. Het hostel was dan ook makkelijk herkenbaar. De volgende dag zijn we gaan raften op een klasse 3 rivier. Een werkelijk schitterende tocht met een hele gezellige boot. 's Avonds zijn we met de voltallige boot wezen uiteten. Een dag later is Lina samen met Sarah (een Oostenrijkse die ook mee was wezen raften) gaan paardrijden. Ik was wijzenlijk in het hostal achtergebleven na mijn 2 mindere ervaringen met paardrijden
03 Quito vanuit restaurant
. Een paar uurtjes rust kon overigens ook geen kwaad. Het paardrijden bleek uiteindelijk geen succes daar de paden te glad waren. Lina en Sarah hebben daardoor meer naast het paard gelopen dan dat ze daadwerlijk erop gezeten hebben.'s Middags hebben Lina en ik de bus naar RIOBAMBA genomen. Vanuit Riobamba vertrekt 3x per week een trein naar ALAUSI. Vanuit Alausi gaat de trein verder naar de DEVILS NOSE, een werkelijk schitterende treinreis. Toeristen kunnen plaats nemen op het dak van de wagons waardoor het uitzicht nog adembenemender wordt. Helaas was er een kleine teleurstelling toen we in Riobamba arriveerde. De trein die de volgende dag zou vertrekken was namelijk al volgeboekt. De trein zou namelijk niet zo lang zijn doordat er werkzaamheden aan het spoor plaats vonden en het weer niet al te best was. Er was echter een alternatief: De bus naar Alausi nemen en vandaar de trein naar de Devils Nose. Om geen risico te lopen moesten we wel vroeg in Alausi zijn om daar een kaartje te kunnen bemachtigen. De volgende dag, vrijdag 29 december, hebben we dan ook om 06.15 uur de bus naar Alausi genomen. We bleken daar niet de enige toeristen te zijn, maar gelukkig konden we kaartjes voor de trein bemachtigen. De trein vertrok echter pas om 13.00 uur. Enkele uurtjes doorbrengen in het pitoreske Alausi was echter geen straf. Alle moeite werd uiteindelijk dik beloond door een van de mooiste treinritten die ik ooit beleefd heb
04 Evenaar
. Na een lange vermoeiende dag keerden we 's avonds per bus terug in Riobamba.De volgende middag zijn we teruggekeerd naar BAÑOS. Daar hadden we met Sarah afgesproken om Nieuwjaar samen te vieren. Op oudjaarsdag zijn we met zijn drieën wezen mountainbiken naar de diverse watervallen die in de buurt van Baños liggen. Gelukkig was zo'n 90% van de rit bergafwaarts. Het hoogtepunt, de DIABLO WATERFALL lag zo'n 20 km van Baños. Onderweg zijn Lina en ik nog van een brug 30 meter de diepte ingesprongen. Het was een soort van bungyjump, alleen in plaats van aan een elastiek zaten we vast aan een touw. Uiteraard ging het gepaard met de nodige adrealine. We keerden terug naar Baños achter op een open truck, in ieder geval beter dan 20 km bergop fietsen. Op deze manier konden we ook nog wat rust nemen voordat het feest los zou barsten in verband met Nieuwjaar. Nieuwjaar wordt overigens heel anders gevierd dan in Nederland. Nauwelijks vuurwerk, maar wel veel poppen die om 00.00 uur verbrand worden. Deze poppen moeten geluk brengen voor het nieuwe jaar. iedere winkel, woning, auto of wat dan ook heeft een pop om hen te beschermen. Op oudjaarsdag trekt de mannelijke jeugd verkleed als vrouw door de straten. Ze omsingelen dan voorbijgangers en laten je pas gaan als je een kleine financiele bijdrage levert. Ook worden wegen geblokkeerd. Je kunt pas verder rijden na een bijdrage. Van deze bijdrage wordt 's nachts de alcohol betaald. Helaas worden zeer kleine kinderen (met name de indianen kinderen) door hun ouders misbruikt om ook geld te schooien. Ik vermoed dat dit geld niet gebruikt zal worden om hun kinderen goed onderwijs te kunnen geven. Helaas. Na de nodige alcoholische versnaperingen zijn Lina en ik zo rond 02.30 uur naar bed gedaan. Moe maar voldaan.
Op nieuwjaarsdag hebben we lekker uitgeslapen en de rest van de dag lekker gerelaxed
05 Evenaar
. Eevntjes wat bekenden in Nederland, Colombia en Amerika gebeld en 's avonds optijd naar bed gegaan. De volgende dag hebben we afscheid genomen van Sarah en zijn Lina en ik wezen Canopyen, oftewel abseilen door- en vanaf watervallen. De hoogste waterval die we geabseild hebben was 45 meter. Gaaf!!!!! Nadat we ons omgekleed hadden hebben we de bus terug naar Quito genomen. 's Avonds rond 19.00 uur kwamen we in Quito aan en hebben we ingecheckt in een ander hostal dan daar waar we eerder gezeten hadden. Het hotel zat nu meer in het nieuwe centrum van Quito in plaats van in het oude gedeelte van Quito. De volgende dag, 3 januari, was de laatse hele dag die Lina en ik samen zouden doorbrengen. We hebben het lekker rustig aan gedaan en zijn samen naar een shoppingmall geweest. Wat nieuwe kleding gekocht en lekker wezen lunchen.Op donderdag 4 januari kwam het onvermijdelijke afscheidnemen. Lina nam om 11.00 uur de bus terug naar Medellin en ik om 18.00 uur het vliegtuig naar SANTIAGO DE CHILI. Samen hebben we 2 schitterende weken in Ecuador beleefd en hebben we elkaar beter leren kennen. Helaas zijn deze 2 weken te snel voorbij gegaan. Of we elkaar in de toekomst nog eens zullen ontmoeten ....... wie weet?!?!?!? We zullen in ieder geval in contact met elkaar blijven. Ik mis Lina nu al, maar mijn reis gaat verder. Peru en Bolivia heb ik door mijn vlucht van Quito naar Santiago de Chili overgeslagen. Gelukkig had ik deze 2 landen in 1997 al bezocht. Mijn langere verblijf in Colombia en Ecuador had ik voor geen goud willen missen!!!!!
Comments
nieuwjaars groet
Beste Willem Aller eerst de beste wensen voor 2007.
Ik heb net weer je avontuuren gelezen,wat maak jij toch veel mee.
Ondanks dat het verhaal niet zolang was ben ik iedergeval wel blij om iets te lezen .Normaal kregen we iedere week wel iets te horen maar er heeft nu een lange poos tussen gezeten (wat ons toch een beetje zorge baarde ) Maar nu we weer iets gelezen hebben had ik ook nergens aan getwijveld Die willem springt niet in 7 sloten tegelijk nee maar wel van een rots bungelend aan een touwtje
Het is fijn om te lezen dat het goed gaat.
Aan staande vrijdag hebben we weer kika vegadering zorg dat je optijd bent dan hebben we het er nog wel over.
Groeten van Michel
Ps ons Sas leest trouw je verhalen voor aan Vicky ik denk dat je haar nog wel eens tegen gaat komen in de toekomst ook de groeten van die twee en ja een dikke kus
ei balanceren
Hé Gielen,
Ik heb dit weekend geprobeerd om een ei te laten balanceren in de Effenaar, maar dat lukte niet!
Peer
Dag avonturier
Dag WJ,
Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar. Weer een erg goed verhaal om te lezen. Je maakt daar wat mee zal ik maar zeggen. Dat afdalen langs watervallen en zo is natuurlijk gekkenwerk. Veel plezier in Chili, geweldig land. Dan even een uitstapje naar Argentinië, Ushuia komt eraan.
Groeten van ons