Waar ben ik in godsnaam beland?

Trip Start Apr 20, 2017
1
2
14
Trip End Jun 19, 2017


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
K77 guest house

Flag of Indonesia  , Sumatra,
Friday, April 21, 2017

Tas van de band gepakt, visum betaald, immigratieformulier afgegeven en mijn geld verdeeld over al m'n tassen, ging ik dan met de taxichauffeur mee. Taxiend in het vliegtuig zag ik al wat palmbomen en een hoop groen, en de warmte was me ook al toegekomen. "Ik ben er! " dacht ik. Beetje kneuterig, dat vliegveld, maargoed, het is ook Azi. Toch wel even wat anders dan Singapore, wat meer een warme, natte versie van Amsterdam lijkt te zijn.

Maar Jezus mina, toen we het terrein van het vliegveld verlieten... Waar ben ik aan begonnen? Vrachtwagens op zijn kant, waar alleen om gelachen wordt. Nana Mouskouri op de autoradio en een wirwar van auto's, motoren, fietsen, tuktuks en zwerfkatten, waar meneer chauffeur zich moeiteloos door leek te manoeuvreren. Al twijfel ik of de kuikentjes aan de kant van de weg het hebben overleefd..

Ok ok, "maar dit is toch nog niet de stad?" vroeg ik. "yes, this is downtown" kreeg ik als antwoord. Zo zie je maar weer, alles meegenomen wat je nodig hebt maar je toch niet helemaal goed mentaal voorbereid hebben waar je precies heen gaat, is een recept voor een mega cultuur shock.

Het besef van tijd van Ardi, zo heette mijn chauffeur, was ver te zoeken. Over de rit van een uur hebben we ongeveer 3 kwartier gedaan, en toen hij zij dat we nog 20 minuten moesten, stonden we binnen 5 minuten voor de deur. Op zich prima, dit liever dan andersom! Ik ben in de hele rit nog geen buitenlander tegen gekomen, dus ik voel me toch wel echt outnumbered hier tussen alle pinda's.

Lola, de hostes van het kleinschalige hotel is supervriendelijk en helpt me met al mijn vragen. Al is het enige wat ik nu wil een bed om een paar uurtjes te slapen en bij te komen van de afgelopen 24 uur. Ik krijg een grote kamer en mag kiezen tussen 3 bedden, helemaal voor mij alleen. Of ik de sleutel niet kwijt wil raken, want het is de enige. (No pressure whatsoever)

Turns out dat ik mezelf meteen in het diepe heb gegooid door te beginnen in Medan, waar nu ongeveer nul toeristen zitten. Vanavond komt er een andere gast, waar Lola mij wel aan wil voorstellen. Misschien een reismaatje voor de komende dagen, dan hoef ik in ieder geval niet alleen aangekeken te worden als blonde dame, ofwel 'bule' zoals ze Europeanen hier noemen.

Tijdens het schrijven van deze blog, zit ik voor de deur op het terras met een kop thee. Toen ik begon over de katten, die hier echt vel over been zijn, ging Lola helemaal los. Alle 3 de huiskatten werden n voor n naar buiten getild en ze vroeg zich ernstig af wat ik Joep dan wel niet allemaal te eten gaf, want hij is toch wel echt een dikzak. Zeker volgens Indonesische begrippen blijkbaar.

Voor mij word ik door iedereen op straat verlegen maar flirterig toegezwaaid. Ik ben hier echt een bezienswaardigheid geloof ik!

En ding wat zeker is, is dat het vanaf hier alleen maar beter wordt wat betreft het aantal toeristen. Ik ben benieuwd!
Slideshow Report as Spam
  • Your comment has been posted. Click here or reload this page to see it below.

  • You must enter a comment
  • You must enter your name
  • You must enter a valid name (" & < > \ / are not accepted).
  • Please enter your email address to receive notification
  • Please enter a valid email address

Comments

Elise Kersbergen on

Super leuk nikki!! Ik blijf lezen en veel plezier daar!

Christ en Bianca on

Wat leuk om je ervaringen te lezen. Laat alles lekker op je afkomen. Veel liefs Christ en Bianca

Christ en Bianca on

Wat leuk om je ervaringen te lezen. Laat alles lekker op je afkomen. Veel liefs Christ en Bianca

Cock on

Leuk om je eerste belevenissen te lezen. Geniet van je reis!

Use this image in your site

Copy and paste this html: