Philly cheesesteak
Trip Start
May 19, 2006
1
17
27
Trip End
Jun 06, 2006
Als Ben opstaat ben ik gelukkig al wakker. Zo heb ik tenminste de gelegenheid om hem nog eens extra te bedanken. In de keuken had ik op een stoel al 2 tabletten Belgische chocolade klaargelegd voor het geval dat ik hem niet meer zou zien, maar die kan ik nu tenminste afgeven.
Oorspronkelijk had ik de indruk dat ik hem beter Belgisch bier had meegebracht, omdat hij niet zo'n zoetekauw is.
Maar de chocolade viel dus blijkbaar echt wel in goede aarde. Met plezier duik ik dus nogmaals mijn koffer in om er nog een tablet uit te halen. Zijn voorkeur gaat naar Fondant - uiteraard want dat is het minst zoet - en het wordt Truffé van Cote D'Or.
Zijn laatste tip voor ons : Jim's op South Street in Philladelphia.
Met de VOIP (Voice over IP - je gebruikt het internet om te bellen (lokale gesprekken zijn gratis), maar je hebt wel een 'echte' hoor in je handen) telefoon van Ben mogen we de reservatie maken bij Amtrak. En ik mag ook nog even naar onze Host in Montreal bellen om te bevestigen dat we wel degelijk komen. De trein naar Philladelphia vertrekt in Union Station om 12u05. Dat geeft ons ruim de tijd om de ochtend relaxed door te brengen.
Het hotel van gisteren heeft mijn voorkeur om te gaan ontbijten. Inderdaad niet zozeer voor het eten - dat heel lekker en uitgebreid is - maar voor het gratis internet.
De metrohalte Metrocenter is 1 blok verwijderd van het Harrington Hotel. Ik neem weer even tijd voor email en blog.
We nemen elk een kartonnetje melk mee voor onderweg. (verdere avonturen daarmee later op de trip)
Tegen 11u45 arriveren we - ruim op tijd - aan de incheckbalie van Amtrak om onze tickets af te halen.
Deze keer hebben we geen problemen om naast elkaar te zitten. De trein vertrekt op tijd en komt op tijd aan. Dat is blijkbaar een uitzondering voor Amtrak.
Mijn liefste had al uitgezocht welke metro we dienden te nemen in Philladelphia en welke halte we er uit dienden te gaan.
In Philly ziet de metro er veel minder modern/comfortabel uit (geen roltrappen of liften is niet leuk als je twee zware koffers op wieltjes met je meetrekt) en is toch 15 dollarcent duurder.
Het hotel is vlak om de hoek van het metrostation, en toch slagen we erin om zowat de halve stad te doorkruisen voor we inchecken.
"Douche" schreeuwt ons lijf, en dat is dan ook iets waar we beiden met volle teugen van genieten.
Ons hotel ligt in het historisch district en laat dat stukje stad nu eens op ons verlanglijstje staan.
We proberen uit te vissen hoe we het makkelijkst alles kunnen zien wat we willen zien. Het visitor center is dan altijd een goede start natuurlijk.
De self guided audio tour lijkt mij ideaal. Je gaat op je eigen ritme en een stem in je oor zegt wat je ziet. Het zijn vooral die kleine leuke details die niet altijd in een geschreven gids staan die een gids interessant maken. Nu hebben we onze eigen virtuele gids mee.
Het visitorcenter sluit echter al om 17u00, dus dat wordt iets voor morgen.
17u00 wil eigen ook nog zeggen dat er nog veel tijd is die avond. Alleen zijn zowat alle rondritten en guided tours gesloten.
Als we in een brochure 'segways' zien staan is onze interesse weer gewekt, maar deze keer vertrekken die voetgangers op wielen aan de andere kant van de stad.
Ben's suggestie van deze ochtend in gedachten zetten onze voeten zich in beweging naar het zuiden.
Southstreet is helemaal aan het einde van de stad en lijkt een beetje op een hele lange - 1 mijl of zo - Kammenstraat of Agora-gallerij. Voor diegenen die deze straten niet kennen : heel veel niet-keten winkels en winkeltjes. Heel veel tatooshops en tweedehandszaken. Een beetje de alternatieve buurt.
De cheesesteak bij Jim's was overheerlijk.
Cheesesteak is een soort lang sesambroodjes met plakjes smeltkaas en daarop gebakken carpachio. Je kan er ui of cheddar opdoen. Oorspronkelijk deeldel we een broodjes, maar doordat het zo lekker is, komt er nog een tweede op tafel.
Om alles te laten verteren maken we nog een wandelingetje naar het officiële begin van de straat.
Een straatarties maakt met spuitbussen prachtige schilderen. Hij deed er niet meer dan 15 minuten over om een meesterwerk te creeëren. Maar we moeten nog te veel dagen reizen om het erop te wagen. Ik laat dus met spijt in het hart de mooie tekeningen achter.
Tegen 22u00 zijn we terug in het hotel. Morgen staat de wekker om 7u30. We willen immers de tickets voor Constitution hall niet mislopen.
Oorspronkelijk had ik de indruk dat ik hem beter Belgisch bier had meegebracht, omdat hij niet zo'n zoetekauw is.
Maar de chocolade viel dus blijkbaar echt wel in goede aarde. Met plezier duik ik dus nogmaals mijn koffer in om er nog een tablet uit te halen. Zijn voorkeur gaat naar Fondant - uiteraard want dat is het minst zoet - en het wordt Truffé van Cote D'Or.
Zijn laatste tip voor ons : Jim's op South Street in Philladelphia.
Met de VOIP (Voice over IP - je gebruikt het internet om te bellen (lokale gesprekken zijn gratis), maar je hebt wel een 'echte' hoor in je handen) telefoon van Ben mogen we de reservatie maken bij Amtrak. En ik mag ook nog even naar onze Host in Montreal bellen om te bevestigen dat we wel degelijk komen. De trein naar Philladelphia vertrekt in Union Station om 12u05. Dat geeft ons ruim de tijd om de ochtend relaxed door te brengen.
Het hotel van gisteren heeft mijn voorkeur om te gaan ontbijten. Inderdaad niet zozeer voor het eten - dat heel lekker en uitgebreid is - maar voor het gratis internet.
De metrohalte Metrocenter is 1 blok verwijderd van het Harrington Hotel. Ik neem weer even tijd voor email en blog.
We nemen elk een kartonnetje melk mee voor onderweg. (verdere avonturen daarmee later op de trip)
Tegen 11u45 arriveren we - ruim op tijd - aan de incheckbalie van Amtrak om onze tickets af te halen.
Deze keer hebben we geen problemen om naast elkaar te zitten. De trein vertrekt op tijd en komt op tijd aan. Dat is blijkbaar een uitzondering voor Amtrak.
Mijn liefste had al uitgezocht welke metro we dienden te nemen in Philladelphia en welke halte we er uit dienden te gaan.
In Philly ziet de metro er veel minder modern/comfortabel uit (geen roltrappen of liften is niet leuk als je twee zware koffers op wieltjes met je meetrekt) en is toch 15 dollarcent duurder.
Het hotel is vlak om de hoek van het metrostation, en toch slagen we erin om zowat de halve stad te doorkruisen voor we inchecken.
"Douche" schreeuwt ons lijf, en dat is dan ook iets waar we beiden met volle teugen van genieten.
Ons hotel ligt in het historisch district en laat dat stukje stad nu eens op ons verlanglijstje staan.
We proberen uit te vissen hoe we het makkelijkst alles kunnen zien wat we willen zien. Het visitor center is dan altijd een goede start natuurlijk.
De self guided audio tour lijkt mij ideaal. Je gaat op je eigen ritme en een stem in je oor zegt wat je ziet. Het zijn vooral die kleine leuke details die niet altijd in een geschreven gids staan die een gids interessant maken. Nu hebben we onze eigen virtuele gids mee.
Het visitorcenter sluit echter al om 17u00, dus dat wordt iets voor morgen.
17u00 wil eigen ook nog zeggen dat er nog veel tijd is die avond. Alleen zijn zowat alle rondritten en guided tours gesloten.
Als we in een brochure 'segways' zien staan is onze interesse weer gewekt, maar deze keer vertrekken die voetgangers op wielen aan de andere kant van de stad.
Ben's suggestie van deze ochtend in gedachten zetten onze voeten zich in beweging naar het zuiden.
Southstreet is helemaal aan het einde van de stad en lijkt een beetje op een hele lange - 1 mijl of zo - Kammenstraat of Agora-gallerij. Voor diegenen die deze straten niet kennen : heel veel niet-keten winkels en winkeltjes. Heel veel tatooshops en tweedehandszaken. Een beetje de alternatieve buurt.
De cheesesteak bij Jim's was overheerlijk.
Cheesesteak is een soort lang sesambroodjes met plakjes smeltkaas en daarop gebakken carpachio. Je kan er ui of cheddar opdoen. Oorspronkelijk deeldel we een broodjes, maar doordat het zo lekker is, komt er nog een tweede op tafel.
Om alles te laten verteren maken we nog een wandelingetje naar het officiële begin van de straat.
Een straatarties maakt met spuitbussen prachtige schilderen. Hij deed er niet meer dan 15 minuten over om een meesterwerk te creeëren. Maar we moeten nog te veel dagen reizen om het erop te wagen. Ik laat dus met spijt in het hart de mooie tekeningen achter.
Tegen 22u00 zijn we terug in het hotel. Morgen staat de wekker om 7u30. We willen immers de tickets voor Constitution hall niet mislopen.

