Springfield
Trip Start
May 19, 2006
1
25
27
Trip End
Jun 06, 2006
Samen met ons stapt nog een dame op die er 1 halte voor ons terug af moet.
Dat maakt nog steeds 4 uur samen op de trein zitten. We geraken aan de praat op het perron en ook op de trein zitten we langs beide kanten van het gangpad.
Ze wordt een klein beetje ongerust als ik haar vraag of ze eten en water meegenomen heeft. We moeten haar dan ook onze verhalen vertellen over onze vertragingen en ze kan het amper geloven. In haar herinnering reed een trein immers altijd op tijd.
Ze had evengoed met de wagen kunnen gaan, want dan was het slecht 3 uur ipv 4 uur geweest. Maar ze is nog steeds herstellend van een serieus hersentrauma. Verder gaat het gesprek over Vermont, politiek, koken en eten, smaken en textuur van voedsel, de motivatie van leerkrachten, het loon van leerkrachten, het verschil tussen Burlington en Plattsburg,... Het is een ongelooflijk leuke 4 uur. Zo'n gesprekken met locals maken reizen dat iets meer de moeite waard. De trein schokt toch teveel dus echt comfortabel lezen lukte haar niet.
En zelfs op deze rit zonder noemenswaardigige hindernissen - rechtdoor door 1 staat - slaagt de trein erin om 30 minuten vertraging op te lopen. Ze moet ons dus gelijk geven. We moeten nog 1 halte - 30 minuten - verder, maar daarvoor moet de trein overschakelen van spoor. Van het Noord-Zuidspoor op het West-Oostspoor. Deze handeling duurt wel tien minuten en wordt naar mijn gevoel heel amateuristisch uitgevoerd. Maar het is blijkbaar de normale gang van zaken hier.
Wij moeten eraf in Springfield. Een overstapstation. De trein die ons naar Boston zal brengen stopt ook in Springfield maar vertrekt 's morgens in Chicago. Normaal is onze overstaptijd 75 minuten. Doordat we een vertraging van 30 minuten hebben, denken we dus een overstap te heben van 3 kwartier.
Misgedacht.
Het is nu 15u15 en blijkbaar heeft de trein een vertraging van minstens 3 uur en een half. Heel uitzonderlijk zegt de man achter de balie. De trein gebruikt gedeeltelijk rails van het goederenverkeer. En goederentreinen hebben voorrang. Dus dan moeten de passagierstreinen wachten - waar hebben we dat nog gehoord ?
Als het echt belangrijk is nemen mensen immers het vliegtuig of de bus. Dat was zijn antwoord op mijn vraag waarom.
Aan alle andere klanten voor Boston wordt de bus aangeraden. Wij hebben teveel bagage, dus dat gaat niet.
Het is de laatste dag dat onze treinpas geldig is, dus er moet vandaag naar Boston gereden worden.
We nemen dan maar een ticket voor de trein die ooit wel eens zal komen -hopen we.
Dat maakt nog steeds 4 uur samen op de trein zitten. We geraken aan de praat op het perron en ook op de trein zitten we langs beide kanten van het gangpad.
Ze wordt een klein beetje ongerust als ik haar vraag of ze eten en water meegenomen heeft. We moeten haar dan ook onze verhalen vertellen over onze vertragingen en ze kan het amper geloven. In haar herinnering reed een trein immers altijd op tijd.
Ze had evengoed met de wagen kunnen gaan, want dan was het slecht 3 uur ipv 4 uur geweest. Maar ze is nog steeds herstellend van een serieus hersentrauma. Verder gaat het gesprek over Vermont, politiek, koken en eten, smaken en textuur van voedsel, de motivatie van leerkrachten, het loon van leerkrachten, het verschil tussen Burlington en Plattsburg,... Het is een ongelooflijk leuke 4 uur. Zo'n gesprekken met locals maken reizen dat iets meer de moeite waard. De trein schokt toch teveel dus echt comfortabel lezen lukte haar niet.
En zelfs op deze rit zonder noemenswaardigige hindernissen - rechtdoor door 1 staat - slaagt de trein erin om 30 minuten vertraging op te lopen. Ze moet ons dus gelijk geven. We moeten nog 1 halte - 30 minuten - verder, maar daarvoor moet de trein overschakelen van spoor. Van het Noord-Zuidspoor op het West-Oostspoor. Deze handeling duurt wel tien minuten en wordt naar mijn gevoel heel amateuristisch uitgevoerd. Maar het is blijkbaar de normale gang van zaken hier.
Wij moeten eraf in Springfield. Een overstapstation. De trein die ons naar Boston zal brengen stopt ook in Springfield maar vertrekt 's morgens in Chicago. Normaal is onze overstaptijd 75 minuten. Doordat we een vertraging van 30 minuten hebben, denken we dus een overstap te heben van 3 kwartier.
Misgedacht.
Het is nu 15u15 en blijkbaar heeft de trein een vertraging van minstens 3 uur en een half. Heel uitzonderlijk zegt de man achter de balie. De trein gebruikt gedeeltelijk rails van het goederenverkeer. En goederentreinen hebben voorrang. Dus dan moeten de passagierstreinen wachten - waar hebben we dat nog gehoord ?
Als het echt belangrijk is nemen mensen immers het vliegtuig of de bus. Dat was zijn antwoord op mijn vraag waarom.
Aan alle andere klanten voor Boston wordt de bus aangeraden. Wij hebben teveel bagage, dus dat gaat niet.
Het is de laatste dag dat onze treinpas geldig is, dus er moet vandaag naar Boston gereden worden.
We nemen dan maar een ticket voor de trein die ooit wel eens zal komen -hopen we.

