Essix Junction
Trip Start
May 19, 2006
1
24
27
Trip End
Jun 06, 2006
Essix Junction,
Vermont,
United States
Friday, June 2, 2006
En dat werd het ook.
Alles verliep naar wens.
Op 10 minuten stonden we aan de luchthaven. Vlak ervoor nog even tanken - we hadden gekozen om de auto met volle tank terug binnen te brengen, dat was de eenvoudigste en goedkoopste optie. Een andere optie is dat je een volle tank koopt van de verhuurfirma en dat je de auto dan met lege tank mag achterlaten. Dat betekent echter dat alle benzine die er dan nog in zit een cadeautje is voor de verhuurfirma.
Je kon ook vragen dat de verhuurfirma voor jou de wagen voltankt, maar dan betaal je 3 keer zoveel per liter, dan aan de pomp.
Pro forma vraag ik nog of we in Burlington een auto -one way- naar Boston hadden kunnen huren. Dat was zonder problemen mogelijk geweest. Heel jammer dus dat we dat pas nu te weten komen. We zijn nu 2 dagen en nachten kwijt, dus onze trip door New England kan toch niet echt meer gebeuren.
Tegen 7u15 is alles al geregeld en we besluiten in het restaurant van het vliegveld ons ontbijt te nemen.
Tegen 7u50 ga ik al even rondkijken waar de taxi's zijn. Een parkeerwachter belt er voor mij eentje op. 10 minuutjes wachten en dan zou die voorrijden.
Tegen dat we terug met onze koffers beneden zijn komt een taxi aangereden. Bij navraag blijkt dat niet onze taxi te zijn. Hij vraagt hoeveel die anderen gaan rekenen, want dat hij het kan doen voor 12$.
Lijkt een leuk bedrag voor een tripje van 20 minuten. Maar hij geeft me gelijk als ik wil wachten op de bestelde taxi. Het zou nogal onbeleefd zijn anders. Als de andere shuttlebus aankomt is mijn eerste vraag dan ook hoeveel het gaat kosten. Ik ben geen goede onderhandelaar als ik al direct prijsgeef dat de andere het voor 12$ zal doen. Het zeggen van die lage prijs maakt wel dat de man direct contact opneemt met de centrale. Bij hun zou het minstens 15$ worden. Dan is onze keuze vlug gemaakt natuurlijk.
Het is een hele lieve rustige man die op een beleefde toon vraagt hoe we aan die andere taxi hun nummer kwamen.
Ik leg uit dat de parkeerwachter die gebeld had. Hij vindt dat schandalig. Hij en enkele andere kleine zelfstandige tax's moeten geld betalen aan de luchthaven om daar te mogen staan. Dus hij of een van zijn andere collega's hadden moeten opgeroepen worden.
Hij deelt samen met zijn broer 1 auto. Hij de dagshift en zijn broer de nacht-shift. En samen zijn ze een taxibedrijfje. De auto draait 18 uur per dag. 2 gezinnen hun inkomen is dus afhankelijk van 1 auto.
Onderweg laat hij ons ook nog een waterval zien. Blijkbaar het enige dat de moeite waard is van natuur, lacht hij.
Aan het station van Essix Junction aangekomen, ga ik nog wat water inslaan. We hebben al genoeg ervaring met Amtrak om te weten dat je best voorbereid bent. Eenmaal terug op de sporen zie ik iemand er met mijn koffer vandoor gaan. Mijn schat staat erbij en blijkt niet echt ongerust.
Ik had een shuttlebusje van die andere taximaatschappij zien staan en er ontwikkelden al allerlei rare scenario's in mijn hoofd.
Ik vraag toch maar wat er aan de hand is. Op mijn 'Dat is mijn koffer', stelt de man zich voor als medewerker van Amtrak. Het is dan wel een onbemand station, waar maar 1 trein per dag langskomt, Maar de koffers moeten wel gelabeld worden en zo. En dus huren ze deze gepensioneerde in om dat in orde te brengen. En er stappen best wel veel mensen op. En uiteraard moeten er dan ook vele vragen beantwoord worden, mensen in de juiste richting gestuurd worden,... Maar zijn voornaamste taak is blijkbaar : vriendelijk zijn en met iedereen een babbeltje doen. Hij is een echte praatvaar. Hij kan onze verhalen over vertragingen amper geloven. Voor hem rijden treinen immers altijd op tijd. Logisch natuurlijk, want voor de trein die in Essix Junction aankomt - de Vermonter - is dit nog maar de tweede halte en een half uurtje zuidelijk van St Albans. Als je op een half uur al vertraging zou hebben dan ben je echt wel slecht bezig.
