In de voetstappen van Benjamin
Trip Start
May 19, 2006
1
18
27
Trip End
Jun 06, 2006
Ik had de wekker gezet om 7u20 maar werd spontaan wakker om 7u30. Volgende keer dus maar een wake-up call vragen.
Als we tickets wilden voor Independence Hall dan dienden we al om 8u30 in de rij te gaan staan. De tickets zijn gratis, maar eenmaal alle tickets weggegeven voor die dag, dan is het ook gedaan.
En aangezien we ook maar 1 nacht in dit hotel bleven, dienden we ook nog uit te checken voor 8u20. Uiteraard kunnen we ook hier onze koffers achterlaten in de zorgzame handen van de portier.
Het visitorcenter is nog niet open bij onze aankomst, maar er staan al wel redelijk wat mensen een rij te vormen voor de deur.
We geraken met gemak aan tickets voor de rondleiding van 9u00. Dat betekent "geen tijd te verliezen" want uiteraard is er ook hier een strenge beveiliging voor je de hisorische gebouwen binnen mag.
In dit gebouw werd ruim 200 jaar geleden door enkele wijze vooraanstaande mannen de onafhankelijkheidsverklaring en de Bill of Rights opgesteld en neergeschreven.
Hier werd George Washington verkozen tot president en hier droeg diezelfde George 8 jaar later de macht over aan Adams.
Dat was een ongelooflijk historisch feit, omdat in de geschiedenis nog nooit eerder vredelievend en vrijwillig de macht had overgedragen aan iemand anders.
Hier ligt het begin van alle republieken met presidenten.
De halve wereld was getuige, omdat niemand het voor mogelijk hield. Het was dus een heel interessante rondleiding.
Na deze geschiedenislessen was de audiotour aan de beurt. Ergens halverwege realiseren we ons dat we nog moeten eten, en dat er niet echt eetgelegenheden in de buurt van het historisch district te vinden zijn.
We besluiten naar de foodcourt van gisteren terug te gaan en een portie donuts te bestellen.
In plaats van 'half a dozen' komt er 'a dozen' uit mijn mond. Dat wordt dus een ganse dag overleven op donuts.
Tegen half vier kunnen we onze CD terugbrengen. Het was heel leuk om op eigen tempo de stad te kunnen verkennen.
In de souvenirshop verdwijnen we nog even in de geschiedenis en verlekkeren we ons aan de heerlijkheden van de Amishkeuken.
Terug aan het hotel vraag ik de bagagejongen of ik even naar Amtrak mag bellen om mijn tickets te reserveren. Hij staat erop om het zelf te doen. Uiteraard heeft hij moeite om mijn naam te spellen en het feit dat wij reizen met een special North West America reispas, daar heeft hij nog nooit van gehoord. Het verbaast me dan ook niet als later zal blijken dat deze reservatie niet goed verlopen is en dat onze tickets opnieuw moeten aangemaakt worden.
De trein vertrekt om 17u20, dus hebben we nog ruim de tijd om rustig naar het station te rijden.
Als om 17u10 wordt omgeroepen dat we kunnen inchecken groeit en groeit de rij van passagiers, maar inchekken zit er nog niet in.
Om 17u25 - 5 minuten na het oorspronkelijk vertrekuur - wordt aangeduid op de vertrektabellen dat de trein 5 minuten vertraging zal hebben.
om 17u30 wordt die vijf minuten 10 minuten... NOg twee keer lopen de tijdstabellen achter de feiten aan, maar om 17u50 kunnen we dan toch eindelijk instappen.
Een kleine 2 uur later komen we in New York aan Penn Station aan.
Omdat we drie dagen later om 7u00 al willen vertrekken, reserveer ik nu al die tickets en ik krijg ze zelfs al mee. Een van de voordelen van een railpass.
Als we tickets wilden voor Independence Hall dan dienden we al om 8u30 in de rij te gaan staan. De tickets zijn gratis, maar eenmaal alle tickets weggegeven voor die dag, dan is het ook gedaan.
En aangezien we ook maar 1 nacht in dit hotel bleven, dienden we ook nog uit te checken voor 8u20. Uiteraard kunnen we ook hier onze koffers achterlaten in de zorgzame handen van de portier.
Het visitorcenter is nog niet open bij onze aankomst, maar er staan al wel redelijk wat mensen een rij te vormen voor de deur.
We geraken met gemak aan tickets voor de rondleiding van 9u00. Dat betekent "geen tijd te verliezen" want uiteraard is er ook hier een strenge beveiliging voor je de hisorische gebouwen binnen mag.
In dit gebouw werd ruim 200 jaar geleden door enkele wijze vooraanstaande mannen de onafhankelijkheidsverklaring en de Bill of Rights opgesteld en neergeschreven.
Hier werd George Washington verkozen tot president en hier droeg diezelfde George 8 jaar later de macht over aan Adams.
Dat was een ongelooflijk historisch feit, omdat in de geschiedenis nog nooit eerder vredelievend en vrijwillig de macht had overgedragen aan iemand anders.
Hier ligt het begin van alle republieken met presidenten.
De halve wereld was getuige, omdat niemand het voor mogelijk hield. Het was dus een heel interessante rondleiding.
Na deze geschiedenislessen was de audiotour aan de beurt. Ergens halverwege realiseren we ons dat we nog moeten eten, en dat er niet echt eetgelegenheden in de buurt van het historisch district te vinden zijn.
We besluiten naar de foodcourt van gisteren terug te gaan en een portie donuts te bestellen.
In plaats van 'half a dozen' komt er 'a dozen' uit mijn mond. Dat wordt dus een ganse dag overleven op donuts.
Tegen half vier kunnen we onze CD terugbrengen. Het was heel leuk om op eigen tempo de stad te kunnen verkennen.
In de souvenirshop verdwijnen we nog even in de geschiedenis en verlekkeren we ons aan de heerlijkheden van de Amishkeuken.
Terug aan het hotel vraag ik de bagagejongen of ik even naar Amtrak mag bellen om mijn tickets te reserveren. Hij staat erop om het zelf te doen. Uiteraard heeft hij moeite om mijn naam te spellen en het feit dat wij reizen met een special North West America reispas, daar heeft hij nog nooit van gehoord. Het verbaast me dan ook niet als later zal blijken dat deze reservatie niet goed verlopen is en dat onze tickets opnieuw moeten aangemaakt worden.
De trein vertrekt om 17u20, dus hebben we nog ruim de tijd om rustig naar het station te rijden.
Als om 17u10 wordt omgeroepen dat we kunnen inchecken groeit en groeit de rij van passagiers, maar inchekken zit er nog niet in.
Om 17u25 - 5 minuten na het oorspronkelijk vertrekuur - wordt aangeduid op de vertrektabellen dat de trein 5 minuten vertraging zal hebben.
om 17u30 wordt die vijf minuten 10 minuten... NOg twee keer lopen de tijdstabellen achter de feiten aan, maar om 17u50 kunnen we dan toch eindelijk instappen.
Een kleine 2 uur later komen we in New York aan Penn Station aan.
Omdat we drie dagen later om 7u00 al willen vertrekken, reserveer ik nu al die tickets en ik krijg ze zelfs al mee. Een van de voordelen van een railpass.

