Washington door de ogen van Ben
Trip Start
May 19, 2006
1
11
27
Trip End
Jun 06, 2006
Washington DC,
United States
Saturday, May 20, 2006
Voor mij wa het hazeslaapje van een uurtje in de trein blijkbaar al veel want om 9u00 sta ik al fris en monter naast mijn bed. Naast mij ligt nog iemand voor wie ik vermoed dat het nog veel te vroeg is, dus die laat ik dan ook maar liggen. Als mijn liefste niet uitgeslapen aan een dag kan beginnen, dan is er de rest van de dag niets mee aan te vangen.
Ik ga de buurt al even verkennen. Een Burger King en een Italiaans restaurant vlak naast de deur. Verder een chinees eetpaleis en een droogkuis, een meubelwinkel een bank,... in ieder geval nergens iets om te ontbijten. En ook nergens iets dat op 'internet access inside' lijkt.
Ik zie ook al dat de metrohalte heel dichtbij is. Leuk! We zijn dus overal slechts een metroritje vandaan.
Om 10u30 passeer ik opnieuw eens op onze kamer als ik gelukkig al beweging in de badkamer ontdek. Onze dag kan dus beginnen.
Ik probeer Ben te bellen, onze eerste host van Hospitality Club in Washington, maar ik krijg enkel een antwoordapparaat.
Net als we besluiten dan maar op eigen houtje een metro te nemen en te zien waar we zullen uitkomen, krijg ik een smsje van Ben, en ongeveer tegelijkertijd een belletje. Blijkbaar problemen om onze buitenlandse GSM te bereiken.
We spreken af aan de fontein van Dupont Circle, enkel metrohaltes verder.
Bovengekomen aan Dupont Circle zien wij niet direct water, laat staan een fontein. Zelfs als we aan een van de verkopers van prullaria in de omgeving vragen waar de fontein is, ontkennen die dat er een fontein is.
Dat wil ik uiteraard niet geloven - ik ken Ben dan wel niet in levende lijve, maar waarom zou hij ons blaasjes wijsmaken. Ik begin te wandelen naar wat mij de andere kant van dit plein lijkt - en dus blijkbaar ook een uitgang van de metro. Hier zullen we voor de eerste keer - maar zeker niet de laatste keer - ontdekken dat elke metrohalte verschillende uitgangen heeft, en dat die uitgangen soms een blok van elkaar kunnen verschillen. Als het dan niet weet, kom je heel vaak helemaal ergens anders terecht als afgesproken.
En jaar hoor, daar is wel water. Hij had gezegd dat hij een wit T-shirt van 'University of Wisconsin' zou dragen. En ik herinnerde me nog vaag iets van zijn foto. Dus dat moest wel lukken.
Om de fontein heen was een jongeman langzaam aan het fietsen - ik wist dat hij een fervente fietser was - en heel aandachtig om zich heen aan het kijken. Altijd een goed teken. Een paar handdrukken later was onze eerste ontmoeting een feit.
We zouden brunchen - inmiddels was het al 11u20 en hij brengt ons naar een populaire plek in de buurt. Dat het er populair is, wordt al snel duidelijk, als we meer dan een kwartier wachten op een plekje op de patio. Met dit prachtige weer moet er uiteraard buiten gezeten worden. Ander nadeel van binnen zitten was het ontzettende - geluidsniveau hoger dan geroezemoes - lawaai in de heel kleine zaal.
Na een kwartiertje kunnen we bestellen. Voor mij wordt het egg benedict en een strawberry icetea. Ik had er al veel van gehoord, maar nog nooit in het echt gezien of gegeten. Hier is het een halve gebakken bagel, enkele lichtjes gebakken gerookte sneetjes ham, een gepocheerd eitje en hollandsesaus erboven. Als sidedish kwamen home fries : partjes niet geschilde gebakken aardappel.
De ijsthee moet je effectief zelf zoeten, aners lijkt het gekleurd water. Gelukkig leert Ben ons daddelijk de insider tips zodat we weten dat we uit de 5 soorten zoetmiddelen op tafel, de gele zakjes moeten nemen. Die zijn effectief lekker.
We bespreken samen met hem onze plannen voor de volgende vijf dagen. Hij geeft nog wat insider tips, over welke dingen nu gesloten zijn, waar nu een mooie tentoonstelling loopt, waar we best met onze tour kunnen beginnen, hoe we te voet van deze plek naar de monumenten en memorials geraken enz.
Het is vandaag zonnig weer en ze voorspellen regen voor de dag nadien. De plannen voor vandaag zullen dus in openlucht zijn, en morgen kunnen we dan de musea doen.
Ik betaal met plezier Bens brunch (had ik per mail al afgesproken) en we spreken af om die avond - samen met zijn huidige gasten uit Roemenië - naar een Ethiopisch restaurant te gaan.
