Naar Londen
Trip Start
May 19, 2006
1
8
27
Trip End
Jun 06, 2006
Het taxiën begon met vertraging, maar in de lucht kon de captain ons vertellen dat hij langs het noorden zou landen, zodat we enkele minuten zouden winnen. 'Uiteraard' moesten we nadien wel aanschuiven tot we konden afstappen.
We horen al allerlei geluiden in het bagageruim, en we zien onze bagage al afgeladen worden, dus dat wordt echt gokken of wij op dezelfde vlucht zullen zitten als onze koffers.
Wij moeten wachten op een trap om ons van het vliegtuig te laten, want alle gates waren volzet.
Uiteraard stond de middengang al vol ongeduldige mensen, zodat we ook niet als eerste van het vliegtuig konden stappen.
We hadden nog 20 minuten om onze vlucht te halen.. Zouden we het proberen of niet ? Dat betekende immers een sprintje trekken.
We zien buiten een rode koffer voorbijrijden die erg veel op de mijne gelijkt, dus we wagen het erop.
We wisten al dat we naar flight connections moesten. En dat staat heel goed aangeduid.
Maar Heatrow is zo groot dat we het gevoel hebben de halve stad Antwerpen te doorkruisen. Je hebt echt het idee dat je maar blijft lopen.
Als we dan eindelijk aan Fligh Connection aankomen, moet onze handbagage opnieuw door de scanner. Er zijn twee ingangen : eentje normaal voor Business en first class en eentje voor 'normale mensen'. Daar staat echter zoveel volk aan te schuiven dat ik aan de dame aan de ingang vraag of er geen andere oplossing is. Uiteraard mogen we dan zonder problemen langs de fast Lane.
Nog 9 minuten voor ons vliegtuig zal opstijgen, en of we het halen zal afhangen van hoe vlug we kunnen lopen.
We steken een tandje bij, maar Gate 23 blijft maar steeds 'rechtdoor' aangeduidt.
Als we denken dat we er bijna zijn steken we nog een tandje bij.
Buiten adem komen we uiteindelijk 1 minuut voor het opstijgen van het vliegtuig aan. Gelukkig mogen we nog opstijgen. Alhoewel ze ons niet kunnen verzekeren of onze bagage wel in de buik van het vliegtuig zit.
We zijn zelfs niet de laatste : er wordt nog op 8 andere mensen gewacht.
Mede door ons vertrekt deze vlucht met 15 minuten vertraging.
Ik had al onze bagage al gemixt in de twee koffers gestoken, voor het geval een van de koffers zou verloren raken. In de handbagage zit ook al kleding voor 1 dag en als toemaatje krijgen we op de vlucht ook nog een pakketje met een tandenborstel, extra paar kousen,...
Als we de bagage dus niet kunnen claimen in NY zal ze worden nagezonden naar ons hotel in Wahington DC.
Dat is bvb een van de redenen waarom ik graag op reis ga naar landen waar je zonder probleem een normale winkel kunt binnen stappen en alles kan kopen wat je nodig hebt.
In het ergste geval kopen we wel nieuwe kleding in de States.
We horen al allerlei geluiden in het bagageruim, en we zien onze bagage al afgeladen worden, dus dat wordt echt gokken of wij op dezelfde vlucht zullen zitten als onze koffers.
Wij moeten wachten op een trap om ons van het vliegtuig te laten, want alle gates waren volzet.
Uiteraard stond de middengang al vol ongeduldige mensen, zodat we ook niet als eerste van het vliegtuig konden stappen.
We hadden nog 20 minuten om onze vlucht te halen.. Zouden we het proberen of niet ? Dat betekende immers een sprintje trekken.
We zien buiten een rode koffer voorbijrijden die erg veel op de mijne gelijkt, dus we wagen het erop.
We wisten al dat we naar flight connections moesten. En dat staat heel goed aangeduid.
Maar Heatrow is zo groot dat we het gevoel hebben de halve stad Antwerpen te doorkruisen. Je hebt echt het idee dat je maar blijft lopen.
Als we dan eindelijk aan Fligh Connection aankomen, moet onze handbagage opnieuw door de scanner. Er zijn twee ingangen : eentje normaal voor Business en first class en eentje voor 'normale mensen'. Daar staat echter zoveel volk aan te schuiven dat ik aan de dame aan de ingang vraag of er geen andere oplossing is. Uiteraard mogen we dan zonder problemen langs de fast Lane.
Nog 9 minuten voor ons vliegtuig zal opstijgen, en of we het halen zal afhangen van hoe vlug we kunnen lopen.
We steken een tandje bij, maar Gate 23 blijft maar steeds 'rechtdoor' aangeduidt.
Als we denken dat we er bijna zijn steken we nog een tandje bij.
Buiten adem komen we uiteindelijk 1 minuut voor het opstijgen van het vliegtuig aan. Gelukkig mogen we nog opstijgen. Alhoewel ze ons niet kunnen verzekeren of onze bagage wel in de buik van het vliegtuig zit.
We zijn zelfs niet de laatste : er wordt nog op 8 andere mensen gewacht.
Mede door ons vertrekt deze vlucht met 15 minuten vertraging.
Ik had al onze bagage al gemixt in de twee koffers gestoken, voor het geval een van de koffers zou verloren raken. In de handbagage zit ook al kleding voor 1 dag en als toemaatje krijgen we op de vlucht ook nog een pakketje met een tandenborstel, extra paar kousen,...
Als we de bagage dus niet kunnen claimen in NY zal ze worden nagezonden naar ons hotel in Wahington DC.
Dat is bvb een van de redenen waarom ik graag op reis ga naar landen waar je zonder probleem een normale winkel kunt binnen stappen en alles kan kopen wat je nodig hebt.
In het ergste geval kopen we wel nieuwe kleding in de States.

