Zaventem
Trip Start
May 19, 2006
1
7
27
Trip End
Jun 06, 2006
Zaventem,
Belgium
Friday, May 19, 2006
We moeten onze credit-card in het toestel steken voor verificatie, en omdat we electronische tickets hadden, zal dit toestel de boarding passes afdrukken. Dat scheelt weer wat wachten in de rij. We moeten enkel nog onze koffers inchecken voor we verder kunnen op onze reis.
Een Gazet van Antwerpen, een De Morgen, Readers Digest, FWD, Photo reponses, oogmasker en oordopjes later kunnen we door de bagage check.
Anders de vlucht naar Budapest hebben we nu geen problemen. De nagelknipper is deze keer blijkbaar geen probleem.
11u40 is normaal ons incheck-uur voor de vlucht van 12u10, doch er wordt al onmiddelijk omgeroepen dat de vlucht een half uur vertraging zal hebben.
Zodra dit wordt omgeroepen spoedde ik me naar de gate voor meer info. In Londen Heatrow hebben we immers maar 70 minuten om onze connectie te halen. En van de uitzendingen van het 'Leven zoals het is : Heatrow' had ik al onthouden dat Heatrow een reuze grote luchthaven is. Dat het dus makkelijk 30 minuten wandelen kan zijn van de ene kant naar de andere gate.
Aan de incheckbalie kunnen ze me 'geruststellen dat er een volgende vlucht gaat naar JFK 2 uur later. Dat we daardoor dan ook onze trein in New york zullen missen is niet hun zorg. We mogen het proberen zeggen ze, onze oorsponkelijke vlucht halen. Als de bagage niet op de vlucht geraakt, dan sturen ze die wel na. Ook al is dat dan Washington DC.
Naast mij aan de infobalie stond een look alike van Jan Schepers die serieus van zijnen tak aan het maken was. Dat het altijd van hetzelfde was en dat hij die avond nog in New York moest zijn en dat hij daar pas zou aankomen als het volop file was,...
Alsof de meisjes aan de balie er iets aan konden doen dat het vliegtuig met vertraging zou aankomen, door de hevige wind boven London.
Op de een of andere manier zetten het woord 'Vertraging' een hongersignaal in gang bij mijn liefste. Er moest dus dringend op zoek gegaan worden naar eten. Gelukkig dat de prijzen zo hoog zijn, en de kwaliteit en hoeveelheid zo laag, dat het niets werd.
Honger, of liever het vooruitzicht op pas later eten krijgen op het vliegtuig, was echter groter en dus werd de zoektocht naar eten verder gezet.
We liepen terug de bagagecheck door naar de vertrekhal om iets te eten te vinden in de self-service.
De prijzen van club-broodjes waren ook daar waanzinnig hoog, zodat we ons 'tevreden' stelden met een schoteltje sushi. Ook niet goedkoop natuurlijk, maar tenminste van een zelfde prijsnivo als in een normaal restaurant.
Om 12u50 konden we dan eindelijk beginnen inschepen.
