Week 5: Over transport, tickets, en kamikaze skiën

Zoals iedereen weet is het in Beijing ontzettend druk. Er wonen in deze stad grofweg zo'n 16 miljoen mensen. Deze moeten natuurlijk ook vervoerd worden. Iedereen kent het liedje nine million bycicles in Beijing. Tegenwoordig gaat dat eerder op voor het aantal auto's. Dat heeft dan wel nog lang niet de negen miljoen bereikt. In november 2006 reden er al zo'n 2.8 miljoen auto's rond en er komen er ongeveer 1000 per dag bij. Daarnaast rijden er zo'n 18.500 bussen rond verdeeld over 593 busroutes. Ze waren goed voor 450 miljoen busreizigers in 2005. De lokale regering wil dat er meer mensen met de bus reizen om het grote verkeersprobleem proberen een halt toe te roepen. Dit doen ze door de verlaging van de tarieven en ze willen het hip maken voor reizigers om de bus te pakken. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de illegale bussen, de taxi's en de fietsen want daar zijn er ook heel veel van. Het komt er op neer dat er nog heel wat aan de verkeersproblemen geschaafd moet worden om het weer een beetje op orde te krijgen.

hotel 1

De afgelopen week stond ook in het teken van de grote vraag naar treintickets. Komend weekend is het Spring Festival oftewel het Chinees Nieuwjaar. Tijdens deze periode wordt verwacht dat er ruim 155 miljoen mensen over het spoor worden vervoerd om oud en nieuw samen met familie en vrienden thuis te vieren. Ook bij ons op het werk is er natuurlijk veel vraag naar de treinkaartjes. Op nieuwjaarsdag vertrekken we met z'n vieren naar Pingyao en Xi'an waar we op kosten van het bedrijf moeten bekijken wat er zo bijzonder is aan deze steden en of Xi'an geschikt is voor de incentive reizen die Star P.P. aanbiedt. Gezien de Staatsspoorwegen het zo druk hebben en de vraag naar treinkaartjes té groot is dan het aanbod worden er tot 8 maart geen reserveringen aangenomen van onder andere touroperators zoals Star P.P. Omdat ze geen kaartjes voor de terugreis op 23 februari naar Beijing (van Xi'an) kunnen krijgen dacht ik dat het leuker was voor Sandra (die dan ondertussen is aangekomen in Beijing) om naar Xi'an te reizen en dat we (Sandra en ik) onze reis vervolgens voortzetten naar Chengdu en Shanghai om vervolgens weer terug te keren naar Beijing. Zo zien we nog wat van het land. Ik ben wel blij dat Sandra langs komt, het is toch niet niks om hier een half jaar in je eentje aan de andere kant van de wereld te zitten. Ik mag me gelukkig prijzen dat ze zelfs twee keer op bezoek komt. We gaan ook de tweede keer nog meer van het land verkennen. Van Xi'an naar Chengdu en van Chengdu naar Shanghai vliegen we dan per vliegtuig, omdat er geen treinkaartjes meer zijn, van Shanghai naar Beijing is nog een vraagteken, maar ik hoop dat we er nog wel kunnen krijgen. De lokale agent Star P.P. in Shanghai is er in ieder geval mee bezig.

hotel 2

Deze week hebben we verder niet veel gedaan. Ik heb wat informatie over en Pingyao en Xi'an opgezocht en doorgelezen. Dit was een opdracht van David om wat meer inzicht te krijgen in de bestemming. Daarnaast kregen we op woensdag nog de opdracht om weer een lijst te maken van bars in Beijing, Shanghai, Guilin en Chengdu, maar deze keer van homo bars voor een speciale groep uit Nederland. Op vrijdag hadden we weer hotel inspectie. Deze keer stonden er weer een paar mooie hotels op het lijstje. De topper van de dag was het Regent een 5 sterren plus hotel met prachtige kamers. Dit hotel is pas geopend, heeft een fris uiterlijk en design. We hadden lunch bij het 5 sterren Kerry Centre hotel waar we werden begroet door jawel- een Nederlander. Mark van Beverlo is manager van speciale delegaties, zoals staatshoofden e.d. Hij is nu 2.5 jaar werkzaam in dit hotel. Hij vertelde ons dat er zaterdag een Nederlandse borrel was in een bar in de stad. Nadat we het hotel hadden bekeken en de inspectie ten einde liep hebben we nog telefoonnummers uitgewisseld.

hotel 3

Vrijdag had onze collega Ma Sutong ons gevraagd of we het niet leuk vonden om mee te gaan skiën in een gebied 100 km boven Peking. Dat leek ons wel een goed idee. Ik had niet gedacht dat er in China ook skihellingen waren en had me ook ingesteld dat ik dit jaar niet op de lange latten zou staan, maar het is toch gelukt. Rob en ik werden om 7 uur 's ochtends opgehaald door Ma. Onderweg troffen we zijn vrienden en gingen samen op pad naar het ski-resort. Na ruim anderhalf uur rijden bereikten we het gebied. Het is heel bizar om te zien. Een heuvel tussen andere heuvels is omgetoverd tot skigebied met 5 skipistes die oplopen in moeilijkheidsgraad. We krijgen een complete ski uitrusting in de grote hal waar je ook je spullen kunt opbergen. Ook krijgen een skibroek en jas, omdat we die natuurlijk niet zelf hebben. We beginnen maar op de makkelijkste piste omdat het voor mij al een jaar geleden is sinds ik voor het laatst skiede, voor Rob zelfs 3 jaar. Na een uur hebben we het er wel gezien en willen we wat hogerop naar de hoger gelegen piste die aangeduid wordt voor gevorderde skiërs en met de kleur zwart de hoogste categorie. Nu moet je dat geloof ik met een korreltje zout nemen, want het is was nou niet zo heel erg steil, zoals de zwarte pistes in Oostenrijk bijvoorbeeld zijn, maar het was in ieder geval meer een uitdaging dan de kleine vlakke pistes onderaan de heuvel. De lunch bestond uit varkenssaté en boterhammen die zelf hadden meegenomen. De saté werd bereid op een grote openlucht bbq. Op de piste komen heel veel Chinezen die voor het eerst op de latten staan en het heeft meer weg van kamikaze piloten dan van echt skiplezier. Vooral op de kleine pistes zie ik ook regelmatig mensen hard op hun spreekwoordelijke bek gaan, zelfs in de sleeplift die nog langzamer is dan de stoptrein van Venlo naar Roermond. Ook Ma Sutong is niet dat je zegt een goed geoefende skiër en hangt na de lunch zijn latten ook aan de wilgen en gaat zijn geluk zoeken op het snowboard, maar ook dat blijkt niet zijn ding te zijn. Tegen vijf uur rijden we terug naar Beijing en we zien onderweg in een stadje waar we doorheenrijden dat er vuurwerk wordt verkocht.Gewoon op straat staan de dozen met miljoenenklappers en sierpotten gebroederlijk naast elkaar en gaan voor een paar cent over de toonbank. Wij vertrouwen erop dat mevr Ping toch wel iets van vuurwerk geregeld heeft en laten het vuurwerk links liggen.

hotel 4

's Avonds gaan we naar cafe Browns (bruin cafe) waar we hebben afgesproken met Mark. We komen pas om half elf ter plekke en het feest is dan al bijna afgelopen. Na een uur of twee vertrekken we naar een andere club waar ze veel house en clubmuziek draaien wat mij nou niet echt vrolijk stemt en voor mij hoeft de avond niet langer te duren. Tegen drie uur lig ik in mijn nest en blijf er lekker tot de volgende dag 1 uur 's middags in liggen. We hebben met Femke en Wendy afgesproken om naar BeiHai park te gaan. Het is een mooi complex met een groot meer waar in het midden een groot eiland ligt met een grote witte Dagoba op de top van de heuvel. Eromheen liggen allerlei leuke paviljoentjes. Overal in het park zijn mensen bezig. Voornamelijk oudere mensen houden zich hier bezig met kalligrafie met water, soort bewegingsoefeningen en muziek maken. Alhoewel het redelijk druk is, blijft het toch rustig in het park vanwege de omvang. Nadat we in het park hebben rondgelopen gaan we nog even naar een winkelstraat, waar het echt heel erg druk is en wij als reuzen door een zee van zwartharige chinezen lopen. Het is waarschijnlijk te wijden aan het feit dat dit het laatste weekend is voor het Chinees Nieuwjaar.

hotel 5

hotel 6

ski 1

ski 10

ski 11

ski 12

ski 13

ski 14

ski 2

ski 3

ski 4

ski 5

ski 6

ski 7

ski 8

ski 9

zondag 1

zondag 10

zondag 11

zondag 12

zondag 13

zondag 14

zondag 15

zondag 16

zondag 2

zondag 3

zondag 4

zondag 5

zondag 6

zondag 7

zondag 8

zondag 9

zondag 91