Sandrasjraar's travel blogs:
|
|
  | |  |
en dat was 2....
Entry 8 of 33 | show all | print this entry |
De week begint aardig. Eigenlijk zouden we op maandag een presentatie over de culturele revolutie hebben van mevrouw Ping (de directrice), maar gezien er de hele dag vergadert moet worden wordt deze verschoven naar woensdagavond. We worden bij haar thuis uitgenodigd. Ook zijn er dan gasten uit Nederland, namelijk van ATP (Advanced Travel Partner), een reisorganisatie voor zakenreizen. Deze organisatie heeft Star P.P. als zijn lokale agent in China.
Ook krijgen we de eerste details over onze veldtrip naar Xi'an in februari. We vertrekken op nieuwjaarsdag 18 februari met de nachttrein naar Pingyao, een stad die ongeveer halverwege de route Beijing-Xi'an ligt. Daar blijven we een dag om deze bijzondere stad te verkennen en reizen we verder naar Xi'an waar we de volgende dag aankomen. Xi'an staat vooral bekend om het Terracottaleger dat het graf van keizer Qin Shi Huang beschermt. Verder zullen we nog andere bezienswaardigheden bezoeken, maar verdere details zijn nog niet bekend, alleen de data. De week erna ben ik vrij en is Sandra op bezoek, dus dan kunnen we samen de stad verkennen. Het doel van deze trip is om te bekijken of Xi'an geschikt kan zijn als bestemming voor incentive reizen (bedrijfsreizen). Ook krijgen we een nieuw opdrachtje van Yanxiang (David, want Chinese namen zijn weer in). We moeten een powerpoint presentatie nakijken en waar nodig verbeteren. Wij hebben geleerd dat je in powerpoints altijd korte heldere stukken tekst moet gebruiken die je dan mondeling toelicht. Blijkbaar leren ze hier andere dingen, want de powerpoint van onze baas puilt uit van de lappen onsamenhangende teksten. Dat wordt dus nog een hele kluif om die voor donderdag ontcijferd en wel terug af te leveren bij Yanxiang.
Op dinsdag zit het niet echt mee, en moet de eerste tegenslag verwerkt worden. Als ik naar buiten loop zie ik nergens mijn fiets meer staan. Ik had hem nog wel goed afgesloten. Ik kijk nog even rond in de buurt van het gebouw, maar nergens is een spoor van de fiets te bekennen. Dan ben ik toch slachtoffer geworden van het Pekinese Tweewielersyndicaat. Ik heb op het werk een soort contractje getekend waarin ik verklaar verantwoordelijk te zijn voor mijn fiets, dus ik zal hem zelf moeten vervangen door een nieuwe. Nu zullen jullie wel denken; dat gaat hem flink geld kosten. Gelukkig zijn de fietsen hier van het predikaat: low quality, low price. Een nieuw stalen ros zal me dus omgerekend ongeveer €25 armer maken, wat me zeker niet tegenvalt, gezien je in Nederland al snel enkele honderden euro's neertelt voor een redelijk fahrrad. Morgen ga ik met Bruce, de officenerd die veelal zijn uren op kantoor slapend achter zijn pc doorbrengt (over makkelijk geld verdienen gesproken), op zoek naar een nieuwe gazelle peking met extra dik slot. De fiets gaat voortaan dus naar binnen en blijft niet meer buiten staan. Hopelijk houdt mijn nieuwe fiets het langer dan twee weken uit.
Vandaag met Meng (Bruce) naar de fietsenwinkel gelopen. Eigenlijk is het niet meer dan 3 vierkante meter met aan twee kanten volgeladen met fietsen van klein naar groot. In mijn grootte was er weinig keus. Gezien ze er allemaal wel aardig uit zagen heb ik de mooiste gekozen. Een mooie zwarte. Inclusief mandje (handig voor boodschappen) en minislotje was hij voor de prijs van 290 Yuan (ongeveer 29 euro) voor mij. We lopen weer terug naar het bedrijf waar ik mijn fiets tussen de anderen parkeer. Fietsen hebben hier ook maar een half jaar garantie. Dat houdt niet in dat je je geld terug krijgt als hij gestolen wordt. Reparaties binnen dat half jaar hoef je niet betalen. Het is niet te hopen dat de mijne al voor die tijd kapot is. Tegen zes uur komen er drie Nederlandse gasten van ATP (Advanced Travel Partner), een grote speler op de Nederlandse zakenreizenmarkt op bezoek. Zijn gaan waarschijnlijk samenwerken voor de Olympische Spelen van 2008, gezien ATP net een contract heeft getekend met NOC-NSF als officiële reizenaanbieder. We maken kennis en babbelen even. Later gaan we met mevr. Ping naar haar appartement alwaar zij een verhaaltje houdt over haar jeugd tijdens de culturele revolutie. Ze verteld haar levensverhaal van aanhangster van Mao tot eigenaar van eerste 100% eigen bedrijf van Beijing. Een bijzonder interessant en aangrijpend verhaal. Wanneer er vragen gesteld worden, wordt wel duidelijk dat het nog steeds een erg gevoelig onderwerp is en vragen worden eigenlijk min of meer niet beantwoordt. De grote man mag dan wel al 21 jaar dood zijn, toch beheerst hij nog altijd de gemoederen. Als je vraagt wat mensen nou vinden van hem, dan hebben ze gemengde gevoelens. Hij heeft goede dingen gedaan, maar ook slechte dingen. Toch wegen de goede dingen voor de meeste mensen zwaarder dan de slechte dingen. Ook onderwerpen als Tibet en Taiwan liggen erg gevoelig en worden het liefst gemeden.
Nadat het verhaal van Ping is afgelopen vertrekt het gezelschap naar een restaurant ergens in de stad. De jonge garde, Rob en ik en vier collega's blijven achter. Deze dames zorgen voor het eten; gebakken rijst met dumplings (gevulde deegenvelopjes) en komkommersalade. Ik bekijk nauwkeurig hoe het wordt klaargemaakt, zodat ik het in ons appartement ook eens kan maken. De meisjes vinden het leuk om elkaar te complimenteren bij wijze van uitspraken als: ze zal later een uitstekende huisvrouw zijn, ze is een goede kok etc. Ik krijg af en toe echt de gedachte dat het een grote versiertruc is. We krijgen op onze eerste werkdag namelijk ook al te horen hoe knap we wel niet zijn en hoe de vrouwelijke collega's wel niet uitkeken naar onze komst. Vorig jaar is het hen ook gelukt om één van de twee jongens van onze school aan de haak te slaan. De andere viel helaas op mannen. Na een gezellig etentje gaan we met de taxi naar huis, we zetten onderweg Cheng Qu af bij het werk (ze gaat nog even doorwerken) en wij rijden door naar ons appartement.
De volgende dag krijgen we een nieuwe taak van Jianhua, de derde grote man die gaat over het people to people programma. Een soort intercultureel uitwisselingsprogramma tussen mensen van verschillende bedrijfssectoren opgezet door de Amerikaanse oud-president Eisenhower. Gezien de jaarlijkse company training weer voor de deur staat worden alle activiteiten van het afgelopen jaar geëvalueerd. Wij krijgen de formulieren die de klanten nadien invullen. Aan de hand hiervan wordt dan gekeken wat er goed en fout is gegaan. Wij moeten alle klachten in overzichtelijke schema's zetten. Een heel karwei waar we de hele dag mee bezig zijn en ook de volgende dag nog bezig zullen zijn. Voor nu accepteren we dit typgeitenwerk nog wel, maar we zijn niet van plan om dit de hele tijd te gaan doen. Het is wel interessant om al die klachten te lezen, volgens mij moet er nog heel wat gebeuren om dit programma, dat toch al een aantal jaren loopt, soepel te laten verlopen.
Voor het weekend hebben we al wat dingen afgesproken. We gaan vrijdagavond op bezoek bij Xiuli en Xinli, twee collega's die samen wonen. Rob heeft belooft dat hij voor hen gaat koken. Verder gaan we op zaterdag met Wen een potje voetballen op zijn oude school samen met andere potentiële Chinese voetbaltalenten. Ik zal daarvoor eerst degelijk schoeisel moeten aanschaffen. Ook dat kost hier volgens Wen geen ruk. Voor ongeveer 8 euro heb je een paar (nep) Puma's of Adidas! Voor zondag hebben we nog geen plannen.
Latest Comments (1)
|
Hallo jungske (reply)
Jan 21, 2007 06:08 EST by roeje
Daag jónges van Jan de Wit,
Met hoevuuël heb ge gewónne beej ut voetballe? Ik haop desse nog äömke euver hebs, want aan de tillefoon waas ut flink hiège!
Alle berichte beej óg zièn good, vanaaf ut thoèsfrónt ouk weinig te melde. Morge geit Oma van Baek ónder ut mets. We halde dich op de huuëgte. Groete van Mam, Pap en Tjeu vanoèt ein kalder waerend Venlo (dees waek geit ut vreere!!!).
|
 Post a new comment |
|
If you like this entry, search for other entries by sandrasjraar, from China or try a new search. |
| |
Back to Entry - Back to Home
|
