Van Moab naar Cortez
Trip Start
Oct 17, 2008
1
14
26
Trip End
Nov 11, 2008
Cortez,
Colorado,
United States
Thursday, October 30, 2008
Rond 9 uur vertrekken we uit Moab. Onderweg gaan we naar de Needles overlook. Dat is een doodlopende weg van ongeveer 20 miles, 40 miles heen en terug (65 km). Op het eindpunt van de weg kijk je uit over het Needles District van Canyonlands. Hier ben je echt op het einde van de wereld beland.
In Cortez aangekomen gaan we eerst naar het visitor center om er informatie over logement te krijgen. We zijn voorbij een Best Western gekomen en zien nu in één van de brochures een kortingbon staan voor 15% korting. We bellen hen op en krijgen de kamer aan 76$ excl. tax. Het is een echt motel, met de kamerdeuren die uitgeven op de parking. De kamer is groot, er is een koelkast en een koffiemachine. Ok zonder meer. We zetten onze bagage binnen en vertrekken dan snel naar Mesa Verde. Dat is een National Park met ruïnes van Anasazi rotswoningen. We betalen 3$ extra per persoon om de rondleiding naar Cliff Palace te volgen (niet zonder ranger te bezoeken. In de winter is dit de enige rondleiding die er gegeven wordt.) Die rondleiding duurt een uur en is heel erg interessant. Helaas wisten we niet dat Spruce Tree House, een ruïne die ook binnenin bezocht kan worden, sluit om 17u. Voor de rondleiding hebben we een museum bezocht, wat rondgereden en dan 20 minuten op de plaats van afspraak gewacht. De rondleiding was van 16u tot 17u dus hadden we beter voordien Spruce Tree House bezocht want na de rondleiding kan het niet meer. Jammer. We volgen dan maar de Scenic Drive die ons langs verschillende uitzichtspunten en ruines voert. Heel mooi allemaal.
Terug in Cortez gaan we op zoek naar iets om te eten. Dat blijkt niet eenvoudig te zijn want bijna alles is gesloten. We rijden de hoofdweg af maar vinden niets. Dan maar naar de supermarkt voor het hotel ... ook gene vette. In een andere supermarkt van dezelfde keten hadden we vers gebraden kip en slaatjes gezien maar hier zien die er niet smakelijk uit. Dan maar weer verder zoeken naar een restaurant. Aan de rand van het dorp komen we aan een microbrewery waar ook weer eten geserveerd wordt en we gaan daar naar binnen. De special van de dag is Mexicaans: 1 burrito en 2 taco's. We nemen alle twee de special. Ik met kip en Stef met beef. Het is erg lekker maar veel te veel. Ik krijg amper de helft op. De dienster vraagt of ik een dinner box wil (de moderne variant van een doggy bag) maar aangezien ik het toch niet opnieuw kan opwarmen en het koud niet lekker is, bedank ik haar. Ze kijkt alsof ik haar beledigd heb en ik verzeker haar dat ik het echt wel lekker vond. De doggy bag traditie is hier nog altijd heel gewoon. Als je niet alles opgegeten hebt, kan je zonder schroom een doggy bag of dinner box vragen om de overschot mee naar huis te nemen. Dit kan in alle klasses van restaurants. Meestal moet je zelf wel vragen om de overschot mee naar huis te nemen. Hier is het de eerste keer dat mij dat voorgesteld wordt.
We keren terug naar onze kamer en die blijkt alles behalve rustig te zijn. Het lawaai van de weg is erg luid. De airco units van het hotel staan achter onze badkamer en zelfs met de deur van de badkamer dicht zijn ze nog te horen. Onze bovenburen zijn precies aan het tapdansen en alsof dat nog niet genoeg is, heeft Stef net deze nacht uitgekozen om een heel bos om te zagen (en volgens mij zijn het sequoia's!) Hoeft het nog gezegd dat ik geen oog dicht doe?
