Bryce Canyon

  Tropic, Utah, United States
Sunday, October 26, 2008

Tropic - Bryce Canyon - Tropic 44 miles (70 km)
 

Stef is met zijn broerke aan het skypen

We staan om 8u00 op en gaan tegen 8u30 ontbijten. De stroom is pas tegen 6u terug aangesprongen. De eigenares vertelt dat ze wel vaker stroompannes hebben, maar nooit zo lang. De grappigste oorzaak van één van de stroompannes was een vis (!). De vis lag ergens bovenop een transformator en veroorzaakte er kortsluiting. De enige manier waarop die daar zou kunnen terechtgekomen zijn, is door een arend of een andere vogel die hem heeft laten vallen.
 
Het ontbijt is heerlijk: omelet met champignons, aardappelen en gesmolten kaas en lekkere broodjes.
 
We vertellen dat we de melkweg gezien hebben de vorige avond. De eigenares belooft dat haar man vanavond zijn telescoop zal opstellen nadat hij terug thuiskomt van zijn werk (rond 23u). Dat zou tof zijn. De man zegt er niet mee in te zitten dat na zijn werk nog te doen en dus spreken we af dat wij het licht bij onze kamer aanlaten zodat hij weet dat we nog wakker zijn en dat hij mag komen kloppen.
 

De hoodoos van Bryce

We gaan vandaag inderdaad de voorgestelde 'figure 8' wandeling doen. Dat is een wandeling van in totaal 6,4 miles (10,2 km). We smeren boterhammen voor onze picknick, nemen genoeg water mee en vertrekken voor onze tocht. Het begin is het allermooiste deel: je daalt heel snel af naar de bodem van de canyon waar je echt tussen de hoodoos (de rare rotsformaties) wandelt. Daarna gaat het langzaam terug omhoog. En af en toe niet zo langzaam ... volgens de beschrijving is er een hoogteverschil van 544 meter op deze wandeling. Wat ze er niet bij vertellen is dat je dat meerdere keren overbrugt. Het pad gaat de hele tijd op en neer maar het is wel erg mooi. Achter iedere bocht heb je weer een ander zicht op de vele "fins", "arches" en "hoodoos" (een fin is een fijne gekartelde bergkam die verder uitslijt tot er bogen gevormd worden - de arches - die dan na verloop van tijd instorten zodat er hoodoos overblijven) De wandeling is prachtig maar heel erg vermoeiend door het voortdurende stijgen en dalen. Ze duurt zo'n 5 uur en dat is erg zwaar in deze hitte (28°C vandaag - dat zijn zeer uitzonderlijke temperaturen voor de tijd van het jaar)
 

hier hebben we een prachtig uitzicht

Na onze wandeling gaan we nog met de wagen naar enkele viewpoints waar we gisteren niet meer naartoe gegaan zijn.
 
Op de terugweg stoppen we in de art gallery van Ruby's Inn, een historisch hotel net voor de ingang van het park dat nu uitgebaat wordt door Best Western. De man van onze b&b werkt hier. We kijken wat rond en zeggen dag en tot vanavond.
 
Nadat we een verfrissende douche genomen hebben, gaan we op zoek naar een plek om te eten. We hebben niet veel zin om terug te keren naar hetzelfde restaurant en zo belanden we in het restaurant aan Ruby's Inn. Het eten is niet om over naar huis te schrijven (al is dat nu net wat ik wel doe ...) Stef eet een weinig spectaculaire cowboy's pasta (pasta met een getomatteerde saus en stukjes worst en salami) en ik eet een stoofpot met rundsvlees (zacht!), worteltjes (niet lekker) en aardappel (oude aardappelen met een taaie schil er nog aan). Kortom: geen aanrader.
 
Na het eten keren we terug naar onze kamer. We zijn eigenlijk doodmoe maar wachten op de man des huizes omdat we wel de sterren eens van dichtbij willen zien. Wanneer hij tegen half twaalf nog niet is komen kloppen, gaat Stef eens kijken waar zij wonen en daar is alles al donker. Vreemd ... We gaan dan, teleurgesteld, ook maar slapen. Hadden we dat geweten, dan waren we al veel vroeger onder de wol gekropen en dan hadden we morgen vroeg kunnen opstaan om toch nog de zonsopgang boven Bryce Canyon te gaan bekijken. Gezien het late uur zien we dat nu niet meer zitten.