Zion National Park

  Springdale, Utah, United States
Friday, October 24, 2008

We gaan ontbijten in een soort van koffieshop niet ver van de b&b en daarna nemen we de shuttle (gratis) naar de ingang van Zion National Park. We bezoeken eerst het Visitor Center waar we een plannetje en een krantje met informatie over het park krijgen. We gaan de Angels Landing wandeling doen. Dat is waarschijnlijk de zwaarste maar zeker ook de spectaculairste wandeling in het park. (Stef heeft gekozen ...) We nemen eerst de gratis parkshuttle tot de Grotto picnic stop waar de wandeling vertrekt. Tijdens de rit krijgen we uitleg over de verschillende stops, de wandelingen die er vertrekken en opmerkelijke punten die we zien tijdens het voorbij rijden. Tof gedaan.

Het begin van onze wandeling Angels Landing

Onze wandeling begint meteen met een duchtig stuk bergop. Gelukkig is het nog niet te warm. Het eerste stuk loopt helemaal over een verhard aangelegd pad. De natuur is prachtig. Wel vreemd om in de bergen te wandelen met dennen, berken in herfstkleuren en ... cactussen. Ook de bodem is helemaal anders dan je zou verwachting. Het is heel zanderig. Op stukken die niet verhard zijn, lijkt het soms alsof je in de duinen aan het wandelen bent. Je komt op die stukken maar heel moeizaam vooruit.

In de bergen maar toch met de voeten mul zand

Op een bepaald moment komen we aan op een vlak open stuk. Vanaf hier begint het echte werk. Een aantal mensen met hoogtevrees blijft hier wachten op de anderen in hun gezelschap die wel naar boven durven. Ik weet niet of ik het ga aandurven maar ik wil het in elk geval proberen. Uiteindelijk blijkt het beter mee te vallen dan ik gedacht had. Op de hachelijkste stukken zijn kettingen bevestigd en dat beetje houvast zorgt ervoor dat ik niet bang ben. Het is een vermoeiende maar

het pad met kettingen voor houvast

prachtige klim naar de top. Bij momenten bijzonder spectaculair! Zo moeten we op een bepaald moment over een smalle richel met links en rechts alleen maar afgrond maar gelukkig wel met een ketting om je aan vast te klampen. Het uitzicht vanop de top is adembenemend. Ik ben blij dat ik het gedaan heb. De terugweg is ook niet simpel. Sommige stukken zijn zo steil dat ik me op mijn achterste naar beneden laat glijden. (ik ben niet de enige dus ik maak me niet al te belachelijk) De totale tocht duurt ruim 4 uur. We hebben een afstand van 5 miles (8 kilometer) afgelegd.

the river walk

Terug beneden, nemen we de shuttle verder tot het allerlaatste punt, "Temple of Sinewava" waar de riverside walk begint. De wandeling langs de rivier is vlak en niet ver (1 mile of 1,6 km heen en terug) maar er is weinig te zien. Aan het eind wordt de canyon zo smal dat je enkel nog door de rivier verder kan (nog een extra mile). Ik probeer het op blote voeten maar het water is zo onmenselijk koud dat het pijn doet. Iedere kei lijkt wel door mijn voeten te gaan dus na een paar meter geef ik het op. Er zijn in het dorpje Springdale speciale uitrustingen te huur (thermische pakken, speciaal schoeisel en een stevige wandelstok.) Het moet wel een spectaculaire wandeling zijn want je gaat echt door de rivier in een smalle canyon die recht omhoog gaat.

Wheeping Rock

We nemen de shuttle terug en stappen aan een aantal uitzichtspunten uit om foto's te nemen en dan de volgende shuttle te nemen om onze weg verder te zetten. De wandeling naar de Wheeping Rock doen we ook. Deze wandeling is maar een halve mile (0,8 km) maar gaat ook weer flink bergop. De Wheeping Rock is een zandsteen rots. Als het regent, sijpelt het water in de poreuze zandsteen en gaat dan traag naar beneden. Wanneer het op harder gesteente stuit, zoekt het een andere weg tot het uiteindlijk door de poreuze zandsteen terug naar buiten komt, waardoor het lijkt alsof het regent. Het water dat nu naar buiten komt, is regen die 4000 jaar geleden gevallen is ...

Het is een vermoeiende dag geweest en we hebben ons bubbelbad nu wel verdiend!

Dinner is een eenvoudige maar erg lekker hamburger en dan gaan we onze nest in.