Heyhey!
Even een update na onze ervaringen op het paaseiland!
Na 1 noodzakelijk nachtje in Santiago wilden we naar Mendoza gegaan. We waren natuurlijk weer vergeten om onze klok goed te zetten dus we dachten dat we om 08.00 opstonden maar het bleek dus alweer 10.00 uur te zijn, stiekem toch een beetje uitgeslapen dus...
Bij het busstation werden we gelijk alweer belaagd door mensen die vroegen waar we heen wilden en bracht een mannetje ons naar een kantoortje waar we tickets voor een minibusje konden kopen die een half uur later zou vertrekken. Perfect dus!
Toen we onze spullen hadden ingeladen en de overige mensen ook en het tijd was om te vertrekken, kwam er een of andere argentijnse Paris Hilton wannabe op haar gemakje aanlopen met een hulpje die een kar met ongeloofelijk veel tassen en zooi voortduwde. Je zag echt iedereen kijken van o my... what the....is dit nou weer. Het paste allemaal maar net, dus we konden aan de rit beginnen van een uur of 8 over een pas van ongeveer 3300 meter. Bij de grensovergang van chili- argentinie werden alle spullen gecontroleerd, dus je kan je wel voorstellen hoe iedereen zich zat te irriteren aan die wannabe paris, duurde weer een eeuwigheid!
Tijdens de rit echt nog een megacondor gezien dat was wel gaaf!
Aangekomen op het busstation in Mendoza, beschreven als zeer diefstalgevoelig, zijn we op een aanbod ingegaan van een vrouwtje die een hostel aanbood om maar zo snel mogelijk weg te zijn daar.
Het hostel zag er prima uit, alleen moesten we gelijk vooruit betalen en was het iets meer dan het vrouwtje op het busstation zei. Maar het was nog steeds goedkoper als voorgaande hostels in het zuiden dus we vonden het wel prima.
De wijnliefhebbers hebben waarschijnlijk wel gehoord van Mendoza omdat dit plaatsje hierom bekend is.
We vonden het wel leuk om eventueel een wijntour te doen maar dit is helaas niet meer van gekomen omdat we op de een of andere manier niet echt een goeie vibe hadden met het plaatsje. Dat mens uit het hostel was echt een heks, stond elke ochtend op de deur te kloppen dat ze geld wilde zien als we nog een nacht wilde blijven. We vonden het plaatsje nou ook niet echt heel boeiend, zaten ook ver uit het centrum en de restaurantjes waar we hadden gegeten waren nou ook niet echt fantastisch. Het was ook echt bijna onmogelijk om ´s avonds een taxi naar het hostel terug te krijgen (omdat deze er gewoon bijna niet te vinden waren), waardoor we 1 keer terug moesten lopen in het donker wat waarschijnlijk niet echt veilig was. Tegenover het hostel zat een kiosk en toen Jorien daar in haar eentje naartoe ging ´s avonds moest ze eerst door een stalen poort heen die de eigenaar open moest maken. Na wat te drinken en te snoepen te hebben afgerekend, vroeg het mannetje of ik toch zeker niet van plan was in mijn eentje een paar blokken over straat te gaan lopen.
Maar vooral ook vanwege ons niet zo geslaagde hostel vonden we het weer tijd om verder te gaan.
De volgende 17 uur durende busrit bracht ons een stuk noordelijker in Argentinie naar Salta.
In Salta hadden we na een stuk of tien hostels eindelijk weer iets gevonden wat niet vol zat.
Een leuk klein hotelletje met een superaardige eigenares die ons graag wat over de omgeving en excursies wilde vertellen.
In het centrum van Salta werden we zowat doodgegooid met aanbieders van excursies. We hadden uiteindelijk twee excursies geboekt. Eentje naar het wijngebied Cafayate, omdat we het toch nog wel leuk vonden omdat de streek hierom bekend staat. En eentje naar Humahuaca, dit is de streek ten noorden van Salta. Deze excursie ging langs verschillende plaatsjes en langs inca-ruines.
Maar eerst wilden we het plaatsje zelf verkennen, wat erg gezellig en knus was. Ze hadden ook een kabelbaantje naar de naast het stadje gelegen berg. Maar jammergenoeg was het erg bewolkt toen we daar waren, waardoor we het uitzicht op de Andes niet zo goed konden zien.
Op de dag van de eerste tour moesten we al om 06.00 uur op en zouden we gewekt worden door het hotelpersoneel. Uiteraard ook onze eigen wekker gezet, en toen die om half 7 ging vonden we het toch echt niet zo netjes dat we niet gewekt waren. Bleek dus dat hier niet de wintertijd was ingegaan en de klok een uur was teruggezet :-S.
Ferry voelde zich niet lekker dus die wilde niet gaan, en hij wilde graag dat Jorien ook niet ging zodat ze wat water en eten etc kon halen als het nodig was.
Dus een teleurgesteld Jorientje besloot om ook maar niet te gaan...Weer geen wijntour helaas! ´S avonds is Jorien ook maar in haar eentje lonely uit eten gegaan. Iedereen staart naar je haha, maar dat kon haar niks schelen, want ze had tenminste lekker te eten!
De volgende dag was Fer nog steeds niet helemaal lekker en is Jorien maar in haar eentje meegegaan. Toen ze werd opgehaald, bleken er alleen maar oudere Argentijnen in het busje te zitten, dus dat werd leuk. Maar gelukkig stopte het busje ook nog in een ander plaatsje waar een Nederlands stel en twee jonge argentijnse meiden instapte en werd de dag toch nog gezellig. Af en toe werd die gids gewoon gek van ons omdat we zo hard aan het praten en lachen waren. En die meiden hadden mate bij hun wat echt iedereen drinkt in Argentinie. Mate is een soort bittere kruidenthee, maar dan vele maten sterker. Het is het nationale drankje van argentinie en word gedronken uit een beker met een zilveren ¨rietje¨ met aan de onderkant een zeefje dat er voor zorgt dat je geen kruiden binnenkrijgt. Het drinken van mate is echt een sociaal gebeuren en kent ook bepaalde regeltjes. De tour was ook erg leuk! Super mooie omgeving met bergen en rood- paars- roze rotsen. Vele kleine schattige dorpjes gezien met de eerste kenmerkende marktjes die ze overal in de Andes hebben.
Afgelopen woensdag zijn we naar La Quiaca gereisd, een grensplaatsje in het noorden. Hier kwam een stelletje in het engels aan ons vragen hoe wij van plan waren van het busstation naar de grens te gaan. Wij zeiden dat we met de taxi wilde gaan, omdat het nog een stukje lopen was. Na even verder te hebben gekletst kwamen we erachter dat ze ook gewoon Nederlands waren, dus we konden gewoon in het nederlands verder praten!
We besloten samen een taxi te nemen en propte onze vier backpacks, daypacks en onzelf in de taxi. Bij de grens deden ze gelukkig niet moeilijk, en konden we na de stempels doorlopen naar Villazon, Bolivia.
Wat een wereld van verschil zeg in vergelijking met Argentinie! Het ruikt anders, de mensen zien er totaal anders uit, en hele andere winkeltjes en restaurantjes.
Vanuit Villazon namen we na daar even geluncht te hebben in een groezelig restaurantje later in de middag een bus naar Tupiza. De buskwaliteit was flink gedaald in vergelijking met de bus die we die ochtend namen in Argentinie, maar we hadden dat ook wel verwacht. En wat een chaos zeg, allemaal boliviaantjes die zowat hun hele hebben en houwen mee willen nemen. Nadat onze spullen in het laadruim lagen en we de bus wilden instappen bleek dat het de verkeerde bus was. Dus wij snel onze backpacks weer uit het laadruim vissen, gelukkig kwam daarna al snel de goede bus.
In Tupiza hadden we al een hostel geboekt en daar was voor dat nederlandse stelletje ook nog plek. Vanuit Tupiza vertrekken vele tours naar de zoutvlaktes van Bolivia en moet je proberen om een groep bij elkaar te krijgen. Die Nederlanders, Paul en Raquel, wilden ook de tour gaan doen, dus dat kwam goed uit en konden we gelijk de excursie boeken.
Gelukkig waren hun ook van mening om eerst even twee dagen te acclimatiseren omdat we hier op bijna drie kilometer hoogte zitten. Tijdens de tour is het letterlijke hoogtepunt vijf kilometer dus dat word wat.
Ze zijn hier ook allemaal supergelovig dus bijna alles ligt plat met pasen. Ideaal dus om met pasen deze tour te doen. Tijdens deze 5-daagse tour gaan we naar verschillende laguna´s, hot springs, geisers, vulkanen en de zoutvlakte. Wanneer we 26 maart terug komen zullen we hier snel weer onze ervaringen plaatsen.
Dat was het weer voor nu! Oja, onze foto´s die bij deze blog horen gaan we bij de volgende blog uploaden.
VROLIJK PASEN!
PS:
Las op nu.nl dat het mogelijk de koudste paasdagen in 40 jaar worden brrr.
Voor ons is dat in ieder geval zeker, geloof niet dat wij ´s nachts eerder -10 graden hebben gehad met pasen. Misschien verzacht dat de pijn een beetje voor jullie...
