Wisselweek
Trip Start
Aug 20, 2004
1
16
25
Trip End
Jul 2005
Nieuws vanuit Chiriqui. Ik woon nu een dikke week bij familie 'Cortez' in Guadalupe, een klein dropje in Chiriqui. Vorige week zaterdag, 21 mei, ben ik aangekomen na een busreis van meer dan 9 uur. Woensdag moet ik helaas al weer vertrekken terug naar de drukke, hectische stad. Ik voel me hier zo veel meer op mijn plek dat ik hier wel wil blijven, maar helaas komt aan alles een eind. Het is enorm leuk om voor een tijdje in een andere te familie te wonen en het verschil te ervaren. Ik heb het wel getroffen met 2 uitersten. De familie bestaat uit vader, moeder en 4 kinderen: 2 zoons van 29 en 24, waarvan de jongste in Panama-City woont, en 2 dochters van 17 en 15 jaar oud. De vader van het gezin is boer en bezit 18 hectare landschap. 15 werknemers helpen hem met het verbouwen van aardappels, uien, wortelen, spitskool, bieten, broccoli, bloemkool, enz. Het huis staat midden in de bergen, met buren op honderden meters afstand. Al het werk wordt met de hand gedaan, omdat tractoren bergopwaarts onbruikbaar zijn.
In het dorpje (halve km lang) zelf is er weinig te vinden, 1 hotel met een enorm trage internetverbinding en een supermarkt met het broodnodige. Elke dag rijden we naar Volcan, het eerstkomende dorpje met meer faciliteiten. Hier worden de boodschappen gedaan, gaat mijn oudste zusje (Any) naar school, is de bank, internet met betere (?) verbinding, enz. Dit ligt op 35 km van Guadalupe. Mijn jongste zusje (Jahru) wordt 's morgens om 5 uur al opgehaald met de schoolbus, want die gaat in David (de hoofdstad van de provincie) naar school, wat meer dan 2 uur rijden is. Any gaat al sinds woensdag niet naar school, vanwege stakingen in het land. De regering wil de sociale verzekeringen veranderen, maar het volk is het er niet mee eens en sinds een week is het hele land in rep en roer. Alle publieke instelling zijn gesloten en staken. In Chiriqui zit ik veilig, maar in Panama-City zijn er een boel stenen en politie.
Mijn tijd hier voelt als een echte vakantie. De familie is enorm aardig en zeer geinteresseerd. Ze hebben al veel vaker AFS-studenten in huis gehad, al dan niet voor een half jaar of net als ik een week. Dinsdag en woensdag heb ik het internationaal park 'la Amistad' bezocht met vrienden die ontmoette op de weg naar Chiriqui in de bus. Het park ligt verspreidt over Panama en Costa Rica en staat bekend om zijn flora en fauna. Er zijn verschillende routes en midden in het park staat een huis wat je kunt huren om te blijven overnachten. 's Nachts het haardvuur aangestoken, heerlijk! (Want in Chiriqui zo hoog in de bergen kan het enorm koud zijn. Om van 35/40 graden Celcius terug te gaan naar een temperatuur beneden de 20 graden is enorm. De eerste nachten sliep ik met 3 dekens en nog lag ik te beven.) Enorm indrukwekkend om in het park rond te wandelen, midden in de jungle. Genieten van de stilte, rust en natuur.
Donderdag zijn we naar David geweest om te winkelen, gezellig met de hele familie. Zaterdag kwam mijn goede vriend Andres mij opzoeken vanuit Costa Rica. Met de familie hadden we gepland om naar het strand te gaan en ik had gevraagd of hij mee kon. Geen probleem, zo ging Andres dus gezellig mee. Op het strand overnacht, bij vrienden van mijn ouders. We sliepen buiten in hangmatten en werden zo 's morgens wakker gemaakt door de zonsopkomst.
Nu is het nog even 2 dagen genieten. Ik trek veel op met Any die nu toch niet naar school gaat. We kunnen enorm goed met elkaar opschieten en zo vliegt de tijd voorbij!
Zo, de tijd zit er weer op. Helaas kan ik de foto's niet op de computer krijgen, dus die komen de volgende keer.
Geniet van het heerlijke weer en tot snel! Groetjes...
In het dorpje (halve km lang) zelf is er weinig te vinden, 1 hotel met een enorm trage internetverbinding en een supermarkt met het broodnodige. Elke dag rijden we naar Volcan, het eerstkomende dorpje met meer faciliteiten. Hier worden de boodschappen gedaan, gaat mijn oudste zusje (Any) naar school, is de bank, internet met betere (?) verbinding, enz. Dit ligt op 35 km van Guadalupe. Mijn jongste zusje (Jahru) wordt 's morgens om 5 uur al opgehaald met de schoolbus, want die gaat in David (de hoofdstad van de provincie) naar school, wat meer dan 2 uur rijden is. Any gaat al sinds woensdag niet naar school, vanwege stakingen in het land. De regering wil de sociale verzekeringen veranderen, maar het volk is het er niet mee eens en sinds een week is het hele land in rep en roer. Alle publieke instelling zijn gesloten en staken. In Chiriqui zit ik veilig, maar in Panama-City zijn er een boel stenen en politie.
Mijn tijd hier voelt als een echte vakantie. De familie is enorm aardig en zeer geinteresseerd. Ze hebben al veel vaker AFS-studenten in huis gehad, al dan niet voor een half jaar of net als ik een week. Dinsdag en woensdag heb ik het internationaal park 'la Amistad' bezocht met vrienden die ontmoette op de weg naar Chiriqui in de bus. Het park ligt verspreidt over Panama en Costa Rica en staat bekend om zijn flora en fauna. Er zijn verschillende routes en midden in het park staat een huis wat je kunt huren om te blijven overnachten. 's Nachts het haardvuur aangestoken, heerlijk! (Want in Chiriqui zo hoog in de bergen kan het enorm koud zijn. Om van 35/40 graden Celcius terug te gaan naar een temperatuur beneden de 20 graden is enorm. De eerste nachten sliep ik met 3 dekens en nog lag ik te beven.) Enorm indrukwekkend om in het park rond te wandelen, midden in de jungle. Genieten van de stilte, rust en natuur.
Donderdag zijn we naar David geweest om te winkelen, gezellig met de hele familie. Zaterdag kwam mijn goede vriend Andres mij opzoeken vanuit Costa Rica. Met de familie hadden we gepland om naar het strand te gaan en ik had gevraagd of hij mee kon. Geen probleem, zo ging Andres dus gezellig mee. Op het strand overnacht, bij vrienden van mijn ouders. We sliepen buiten in hangmatten en werden zo 's morgens wakker gemaakt door de zonsopkomst.
Nu is het nog even 2 dagen genieten. Ik trek veel op met Any die nu toch niet naar school gaat. We kunnen enorm goed met elkaar opschieten en zo vliegt de tijd voorbij!
Zo, de tijd zit er weer op. Helaas kan ik de foto's niet op de computer krijgen, dus die komen de volgende keer.
Geniet van het heerlijke weer en tot snel! Groetjes...


