Jeroenlievens's travel blogs:
|
|
  | |  |
Via police office een fietstocht langs het meer
Entry 28 of 35 | show all | print this entry |
Gisteren zijn we in de voormiddag onderweg geweest naar Dali, waar we vandaag ook nog zitten. Gisteren is er niet veel speciaals gebeurd. Fietsje gehuurd en door het oude charmante stadje naar 'de drie pagodas' gaan kijken. Ingangsticket te duur voor wat het was ; gelukkig een achterpoortje (letterlijk) gevonden om binnen te geraken. Vroeg gaan slapen na de twee vermoeiende stapdagen.
Na het lekker ontbijtbuffet in het hotel vertrekken we vandaag voor een fietstocht langs het meer. We hebben er niet veel informatie over, maar naar 't schijnt verdwaal je best wat tussen de rijstvelden rond het meer, en dan maar genieten van de rust van het platteland.
We hebben nog geen rijstveld of meer gezien of we zitten met een incident:
Mijn zus Maaike heeft is met haar fiets op een chinese vrouw gebotst. Alle twee niet goed uitgekeken, zeg maar. De vrouw heeft een klein scheurtje in haar broek die al tot op de draad versleten was, en een klein schaafwondje.
Samen met alle passagiers van de bus staat ze verdwaasd en teleurgsteld naar haar knie te kijken. De omstaanders beginnen met haar te discussieren. OK, ze gaan er hier geld uit proberen te slaan.
Na mijn onvergefelijke fout op de grote muur om niets van de spannende gebeurtenis te vereeuwigen met mijn camera probeer ik vandaag zelfs in het heetst van de strijd onopvallend wat kiekjes te maken.
15 Yuan (1,5 euro) is naar onze schatting een redelijke vergoeding voor de schade.
David biedt hen dit geld aan, maar het wordt weggewuifd (zo van : nee, wij moeten geen geld hebben)
De communicatie is onmogelijk. Niemand spreekt engels. Het gekibbel wordt groter en meer mensen komen erbij staan. Er rijdt een politiewagen voorbij, wij wuiven dat ze even komen helpen, maar de mannen rijden gewoon door.
Om nog meer domme escalatie te vermijden besluiten we gewoon hard weg te rijden. Na twee pogingen lukt het.
Maar hier laten de chinezekens het niet bij. Na twee minuten worden we al gevolgd door een minivan. Gewoon negeren en kleine wegjes - denken we. Tot we in een doodlopend wegje rijden. De mannen stappen uit en de gemoederen lopen hoog op. Ik heb meer aggressie in mijn lijf zitten dan ik ooit dacht :)
Tenslotte begrijpen we dat ze het via de politie willen regelen. Misschien kunnen ze daar wat engels en zijn ze niet te corrupt ; we stemmen in.
Een kwartiertje later volgen we als in escorte op ons fietjes de politie minivan maar het politiekantoor.
De aangereden vrouw die daarnet nog stevig ruzie kon maken verschijnt ook op het kantoor en neemt als een professionele actrice de rol van slachtoffer. Ze moet bijna gedragen worden. Voor een schrammetje !!! Misschien heeft de vrouw het lumineuze idee om een maandelijkse invaliditeitsvergoeding uit europa op te strijken !
Wat ons ook verontrust is dat we een van de chinezen uit het kamp van de vrouw (haar zoon?) vlotjes wat geld aan de politiemannen geven.
We zijn al anderhalf uur verder en voelen het heet worden. We proberen de manager van ons hotel erbij te halen. Dat is tenminste een chinees die aan onze kant zou staan. Na wat gebel en gefiets komt de manager toe aan het politiebureau. Het is een bedeesd chinees vrouwtje die niet meteen heldhaftig lijkt. Er komt ook een tolk bij die het wel goed schijnt voor te hebben met ons.
Nadat de vrouw een snelbezoek aan het naburige ziekenhuis heeft gedaan wordt nog een hele tijd gediscussieerd. De zoon van de vrouw wil een schadevergoeding van zo'n 100 euro. Dit is belachelijk !
Uiteindelijk, dankzij onze hotelmanager, tolk en de politie komen we tot een vergelijk:
We betalen 40yuan voor de ziekenhuiskosten en 200yuan schadevergoeding omdat de vrouw die dag niet kan werken. De hotelmanager legt ons uit dat dit gebruikelijk is in china. We hebben hier al genoeg stress en emotie opgelopen ; we betalen de vrouw.
Maaike ondertekent de chinese verklaring met 'ik kan deze tekst niet lezen' (de politie denkt dat dit haar handtekening is) nog een vingerafdruk erop, en het zit erop.
We worden uitgewuifd door de commisaris en springen onze fiets op
Drie uur vakantietijd en 240 yuan (24euro) kwijtgespeeld ; veel stress gehad maar wel een goed verhaal voor het thuisfront luidt het besluit.
De rest van de dag is china langs de mooiere kant van de medaille:
We maken een mooie tocht door de velden, langs het meer en in de nauwe straatjes van het boerendorpje. Het is de rijstoogst die hier het leven domineert : overal wordt het geplukt, in hoopjes gedroogd, gedorst, ... (sorry, de landbouwtermen en technieken zijn mij wat vreemd)
We spreken aan het meer wat jongens op een bootje (vissers?) aan om voor een klein bedrag ons een toertje in het water te roeien, en even te zwemmen. Het is een verfrissende duik.
Het mooie weer en landschap maakt de terugweg een ideale 'picture time'
Vanavond gaan we samen met wat lonely travelers wat gaan eten. Meer dan tijdens mijn vorige rijzen merk ik dat vaak mensen hun karretje aan onze groep hangen ; omdat ze alleen zijn, schrik hebben te verdwalen, ... Ligt het aan 'de toffe bende die we zijn' of eerder aan de plaatsen en hotels waar we komen - vol alleenreizende packpackers ? De vraag blijft open voor mij.
Groetjes uit Dali
Jeroen
|
|
If you like this entry, search for other entries by jeroenlievens, from China or try a new search. |
| |
| Table of Contents |
| 28. | Via police office een fietstocht langs het meer - Dali, China Sep 14, 2005 |
|
|
|
|
Back to Entry - Back to Home
|
9 votes 
