Schandalig mooi
Trip Start
Feb 14, 2009
1
37
Trip End
Ongoing
Los Roques National Park,
Coastal Islands,
Venezuela
Friday, May 22, 2009
We checken in bij hostel Sol & Luna op het grootste eiland Grand Roque, toch al gauw 10 meter bij het strand vandaan. Elke avond kies je een ander eiland uit en dan word je 's ochtend met een flinke speedboat opgehaald en met max tien anderen op het eiland naar keuze gedropped. Zonder zonnebril is het zand te wit voor je ogen en zonder parasol vebrand je levend
Boven Los Roques
. Gelukkig staat er elke dag een stevig windje. In Nederland zou je hem vervloeken, hier is hij meer dan welkom. Aan het eind van de middag brengt de speedboat je met een rotvaart als ware drugskoerier weer terug naar Gran Roque voor een afsluitende cocktail aan het strand. Het verste eiland, Cayo de Agua, was anderhalf uur stuiteren over het water, beats a rollercoaster anyday. Het eiland was echt het toppunt van schandalig mooi. Schandalig schandalig mooi dus. Op Krasky hebben we twee nachten gekampeerd op het strand, de hele dag lekker boekie lezen, afgewisseld door een verfrissende duik in het doorzichtig turquoise witte water, 's middags weer een lekker visje eten op het strand (helaas was de keus voor Lisenka zeer beperkt, rijst met sporen van groenten of anders pasta, alhoewel voor mij de keus trouwens ook vis, vis of vis was) en ’s avonds met een biertje genieten van de belachelijk mooie zonsondergang, waarbij alle kleuren oranje, rood en paars, weerspiegelend in het gladde zeewater en ondertussen storten de tientallen pelikanen zich uit de lucht in het water op zoek naar hun laatste snack van de dag. Bij de Noronkies, waar we helaas het eiland met nog een stelletje moesten delen, bummer!, hebben we vet kicke met schildpadden gezwommen (Lisenka bleek er een heuze onderwaterzeeschildpaddenspotter, 3x woordwaarde, te zijn), boven ze hangend met snorkel en masker terwijl zijn zich loom door het water bewogen en aan het zeewier aan het knabbelen waren. Cool dude...
Tja en dan komt toch dat onvermijdelijke moment, het moment dat je voor de laatste keer je backpack inpakt en de lange reis naar huis begint. Eerst nog een nachtje in Venezuela slapen en dan via Frankfurt terug naar Schiphol, waar de realiteit weer op ons ligt te wachten. Maar ook vrienden en familie en Noa, elk nadeel heb zijn voordeel. Tot gauw.
