Vina del Mar Hotels
|
  | |  |
From Morza to Viña del Mar
Entry 31 of 78 | show all | print this entry |
|
Nineth day of my parents' stay
De ochtend toont ons hetzelfde grijs als de vorige dag. Niet echt opwekkend want we zijn hier in Chili al op flink wat zonnewarmte vergast. Dat stelt ons voor de hartverscheurende keuze : ons verblijf in dit gebied en in de guesthouse zoals gepland verlengen of toch onze uiteindelijk veel te korte tocht vervolmaken door nog even naar de Pacific te jumpen.
De zon en de zee wint het en om 9.30 uur nemen we afscheid van Ruth en Vicente, nadat wij op een uiterst gezellige manier een heerlijk ontbijt mochten genieten in de grootse keuken van Ruth. We komen hier zeker terug, zoveel is zeker !!
We rijden terug richting Ruta 5 en op zoek naar een Vulcanización. Die vinden we na een weinig kilometers en we worden er supersnel geholpen. Binnen het halfuur is onze band hersteld en gemonteerd en na het betalen van 2000 Pesos (3 Euro, jawel) kunnen we veilig terug de baan op. De Vulcanizacion waar we terechtgekomen zijn zag er op het eerste gezicht supershabby uit, maar die gasten zijn wonderwel uitgerust en kennen hun stiel. Chapeau !!
Twintig km verderop, voorbij San Fernando, verlaten we de Ruta 5 en rijden we de Ruta de Fruta op naar Valparaiso. Een leuke en vlotte route om te doen, en....opeens... met een vingerknip verschijnt de zon en verlaat alles wat wolk heet ons integraal. Het is opeens superweer. Nu weten we het wel zeker : we hebben de juiste keuze gemaakt. We rijden door de naranjas, de uvas en nog zoveel meer fruit naar San Antonio. Het is 13.00 uur wanneer we plots de Pacific te zien krijgen, ginds beneden waar het haventje van San Antonio ligt. Waw !! Blauwe lucht, blauwe zee, palmbomen...: dat is het !!!! We dalen af tot op zeeniveau en gaan lunchen in een eenvoudig maar vriendelijk zeerestaurantje. We worden er heerlijke zalm geserveerd. Zeer genietbaar!!!!
Tijd dan voor de laatste duw naar Valparaiso. We klimmen weg van San Antonio en komen terecht op een kronkelende bergweg, die de verbinding blijkt te leggen met de "78", die de status van autopista heeft. In elk geval moeten we er toch tol betalen. Het gaat vlug vooruit en om 16.00 uur kunnen we weer afdalen naar hopelijk een leuke playa in Viña de Mar. Esbjorn is onze gids (was hier al een paar weken geleden) en loodst ons doorheen de stad tot we inderdaad het palmenstrand te zien krijgen. We zoeken zeer gemotiveerd een hotel met zicht op zee en vinden het 14 verdiepingen hoge moderne Gala hotel. We krijgen een kamer op de negende en ... zien de zee. Goed zo !!
Vlug T-shirts en shorts aan en we zijn klaar voor het strandtoerisme. Een boogscheut verder staan we met onze voeten in de frisse Pacific. What a feeling ! We genieten nog even van het moment en zoeken dan de metro op (een heel moderne metropolitan !!), die ons een paar stations verder brengt richting Valparaiso. Daar wandelen we een flink stuk verder langs de dijk en krijgen zicht op enkele luierende zeeleeuwen. Ook biedt de kunstige visserij van tientallen pelikanen ons een boeiend schouwspel : zweven boven de zee en dan pardoes duiken en ... altijd raak !
Op het einde van de dijk staat de metro ons alweer op te wachten om ons naar het hartje van Valparaiso te brengen. Voor alle duidelijkheid : Valparaiso en Viña de Mar vullen samen een grote baai. In Valparaiso, dat bij lange niet de moderne aanblik van Viña de Mar heeft, heerst een groezelige drukte : veel volk in nauwe straatjes die overbevolkt zijn met toeterende bussen van allerlei kalliber. Esbjörn is alweer de ideale gids die ons totaal onverwacht rechts een klein steegje instuurt om een "ascensor" te bereiken.
Een korte funicular gebouwd in de jaren stillekes die ons snel enkele tientallen meters hoger brengt. Valparaiso is volledig op de hellingen in de baai gebouwd en is van links naar rechts met een flink aantal van deze liftjes uitgerust. Boven krijgen we mooie uitzichten op de haven en in de verte het strand van Viña del Mar. We dalen weer naar ons basisniveau terug en consumeren in een alweer zeer typische gelegenheid een jugo de naranja (die blijkt een bananensmaak te hebben...) en een milkshake banaan (die meer van framboos weg heeft).
Het metrosysteem brengt ons daarna in één ruk terug naar Viña de Mar, waar we als afsluiter van de actieve dag nog een shoppingrondje doen : zeer succesvol, want zo geraakt Esbjörn terug aan zijn Canon : back in business.
We sluiten af met een laatste avondmaal op Chileense bodem in een Italiaans restaurant op loopafstand van het hotel. 50 wijnen op de kaart, maar... slechts 2 beschikbaar en na veel gepalaber drinken we een wijn... die niet op de kaart staat. We schrijven het op het conto van de Chileense logica. In elk geval toasten we deze avond op alle feestgelegenheden die zich in het komende jaar nog zullen aanbieden. Daarmee is de zaak tot einde augustus 2007 goed overbrugd. De volgende keer dat we "klinken" met Esbjörn is hij terug bij ons in Europa.
|
|
If you like this entry, search for other entries by esbjorn, from Chile or try a new search. |
| |
Back to Entry - Back to Home
|
17 votes 
This is a top pick!
