Visit of the Termas de Huife and ride to Chillan

  Chillan, Chile
Saturday, November 4, 2006

Seventh day of my parents' stay

Om 8.00 uur komen we boven water. Even kijken welke desayuno dit hotel te bieden heeft. Het blijkt 'gran' te zijn, in de stijl van het hotel. Een buffet van hier tot daar en quasi zonder einde. Toch wel genieten geblazen, zo'n tailor-made uevos revueltos, wafeltjes, fruit en ga zo maar door. En dat met een fameus zicht op een alweer zonovergoten meer. Dat is in orde hier !!

Even zien nu of we uiteindelijk toch nog in degelijke Termen zullen terechtkomen. En ja hoor,deze keer lukt het. We rijden alweer 20 km in de richting van Caburga en slaan dan rechts af naar San Pedro en over de dirt road (met veeeeeel putten) naar Huife. Net voor Huife vinden we Hotel Termas de Huife. Een hotel, begot ! Hadden we dat geweten, dan waren we hier komen overnachten. We rijden in een knap decor binnen en hebben onmiddellijk het gevoel in een oase terechtgekomen te zijn. Wat een contrast met wat we bij de Termas de Palguin te zien kregen : een vrij groot complex, opgetrokken in een combinatie van natuursteen en vooral veel hout. Alles straalt degelijkheid en gezelligheid uit. Vanuit de restauratieruimte kijken grote glaspartijen uit op twee grote thermische (zwem)baden, die dan weer de overgang vormen naar een prachtig kolkende rivier, die in een eindeloze beweging ijswater naar lagere oorden leidt.

Termas de Huife (03)

Iets verder op zien we nog een vrij nieuw aangelegd halfoverdekt thermisch bad, werkelijk prachtig ingericht. Aan de andere zijde kun je het massage- en therapeutisch centrum induiken om je compleet te laten verwennen. Wie een paar dagen in total relax wil spenderen moet hier zijn.

Termas de Huife (04)

Esbjörn en Old Sukkelhand zoeken het 'semi-cubierto'

Termas de Huife (01)

op terwijl Mamatou voor een goed uur in behandeling gaat...inclusief gezichtsmassage. Genieten geblazen !!
Na het thermisch bad de rivier induiken... het is enkel de moedigen der aarde gegeven. Esbjörn slaagt hierin, zij het na enige aarzeling. Old Sukkelhand houdt het bij een tien-seconden voetbad.... Er moet verschil zijn...

Termas de Huife (08)

Een herboren Mamatou slentert na een dik uur fris en monter in onze richting.

Termas de Huife (09)

Tijd voor een zonovergoten aperitief en een snack : we zijn de dag volop aan't melken !

Om 13.30 uur moeten we dit oord met toch wel enige spijt verlaten. Het had nog daaaaaaaagen mogen duren. We gaan immers verder up north naar Chillan, waar we onze volgende afspraak hebben. We zien al uit naar een ontmoeting met John Van Praet en zijn lieve echtgenote. Zonder hen écht ontmoet te hebben weten we eigenlijk al helemaal dat we dit leuk zullen vinden. Een videoconference in augustus heeft ons daar al van overtuigd ! Na een goeie 350 km bereiken we omstreeks 19.00 uur Chillan. We hebben tijdens onze tocht over de Panamericana aan onze rechterkant een prachtig uitzicht gekregen op een reeks besneeuwde vulkanen (de Llaima, de Lonquimay, de Tolhuaca en de Callaqui). Chillan blijkt een toch redelijk groot centrum te hebben. John heeft voor ons gereserveerd in het hotel Isabel Riquelme en dat blijkt een knap hotel te zijn in het hart van de stad. Habitacion 215 blijkt recht tegenover een internet center te liggen en dat ziet Esbjörn onmiddellijk zitten.

Hotel Isabel Riquelme in Chillan

Om 20.00 uur worden we door John en Danielle hartelijk begroet in de lobby. Het is onmiddellijk duidelijk dat we elkaar heel wat te vertellen hebben. Zij hebben gereserveerd in een gezellig restuarantje op een boogscheut van het hotel, waar we als eerste klanten toekomen. 20.00 uur is vroeg voor de Chilenen om de cena aan te vatten. Dit etablissement heeft een leuke eet- en wijnkaart, die meer dan voldoende

Dinner in Chillan

onze 'Boergondische' geest prikkelt. Pisco Sour komt weer op de proppen (hoewel de Pisco door de Chilenen als Pico wordt uitgesproken blijkt het 'not done' te zijn die 'pico' te herhalen.....) en een stevige fles Montes cabernet sauv. - Carmenère. De avond verloopt geanimeerd. Er wordt honderduit gepraat over het leven in Chili en Zuid-Amerika in het algemeen en met een echtpaar met Canadees paspoort tegenover ons krijgt ook het hoge Noorden zijn deel. De animo van ons gesprek overtroeft duidelijk alle omliggende Chileense tafels. Onopvallend zullen we hier niet verbleven hebben... Kortom, een leuke avond die veel te kort blijkt te zijn. We zullen redenen tot weerzien moeten verzinnen om veder te keuvelen.