God Bless America
Trip Start
Oct 02, 2005
1
22
24
Trip End
Oct 08, 2006
San Diego,
California,
United States
Tuesday, August 29, 2006
Make noise!
Maar dat was voor de meeste mensen maar bijzaak. De hele wedstrijd was eigenlijk maar bijzaak. Amerikanen komen niet naar het honkbal voor het honkbal, ze komen om continu met elkaar te ouwehoeren, om naar hun disk-man te luisteren, om gezamenlijk het volkslied te zingen, en om te eten - hamburgers, suikerspinnen, superhotdogs, chips, ijs en pinda's, alles door elkaar en tegelijkertijd, maakt niet uit, en we spoelen alles weg met liters cola en koffie
A. Ed in Guanajuato, Mexico
. En als we moeten juichen, dan lezen we dat op het electronische scorebord; pas zodra duizenden lampjes melden 'Make noise!' veert het publiek massaal op, om vervolgens weer verder te gaan met waar ze mee bezig waren (eten en drinken). The army!
De gemiddelde Amerikaan is niet gauw tevreden, en om hem te vermaken is meer nodig dan een partijtje honkbal. Daarom wordt de wedstrijd om de vijf minuten onderbroken voor een dans-optreden van een schoolklas, voor een komische act van een paar enorme poppen van monniken (Padres) met volwassen mannen erin, voor een 7-jarig meisje dat voor de microfoon een liedje mag zingen (en het publiek tot tranen toe ontroert), en vooral voor de dienstplichtigen die een heel stadion-vak vullen ('Daddy, daddy, the army!!!'). De camera zoemt in op de kaalgeschoren, kauwgomkauwende, diepongelukkige hoofden van een bataljon puisterige soldaten en hun drillinstructors, de stadion-speaker vertelt een hartverscheurend verhaal en verzoekt iedereen te gaan staan en hoofddeksels af te doen, en het hele stadion zet voor de zoveelste keer massaal 'God Bless America' in, de borst vooruit, een hand met honkbalpet op het hart, de andere op het Disney-hoofd van het zoontje. Het scoreboard vertoont ondertussen beelden uit Irak... En zodra de beelden uit Irak zijn uitgedoofd, verschijnt een reclame van Petco op het scherm, iedereen gaat weer zitten en verder waar ze mee bezig waren (eten en drinken) en de dikbetaalde San Diego Padres gaan weer verder met hun spel
B. Klokkenmaker leest de krant
. Smog
Voor alle duidelijkheid: wij zitten inmiddels in San Diego, California. We zijn hier iets eerder gearriveerd dan we aanvankelijk van plan waren. Ons idee was om vanuit Mexico-stad langzaam omhoog te reizen richting de VS. We waren er al eens eerder geweest, en ook dit keer vonden we Mexico een erg leuk land. De meningen over Mexico-stad zijn verdeeld, maar wij waren er eigenlijk wel enthousiast over. Groot, levendig en kleurrijk, al slaat de smog onverbiddellijk op je longen en ogen.
Onze volgende stop was Guanajuato, een van de mooiste steden die we tijdens onze hele reis hebben gezien. En ook de volgende steden, Zacatecas en Durango waren zeer de moeite waard.
En toen wisten we het opeens niet meer. We wilden naar de VS, maar we wilden ook nog dit en dat, en we wilden ook nog zus en zo. En we wilden eigenlijk ook nog wel een weekje op het strand liggen. Het dichtsbijzijnde strand (La Paz op Baja California) was echter tien uur bussen en 20 uur met de boot, en daar hadden we niet zo'n zin meer in. Na een paar rekensommetjes en wat navraag kozen we uiteindelijk voor het strand. Niet bij La Paz, maar bij Ensenada, vlakbij de Amerikaanse grens. Ensenada was wel aardig, maar om ons onduidelijke redenen ook mateloos populair bij iets te veel Amerikaanse vakantiegangers. Bovendien had Ensenada nog een verrassing in petto: er is helemaal geen strand!
Andre Rieu
Om een veel te lang verhaal kort te maken, we zitten nu al bijna twee weken in San Diego, een geweldig leuke (en dure) stad, uiterst relaxed en het zonnetje schijnt er volop
C. Kleurrijke tafereeltjes in Guanajuato
. En er is volop strand, met 60-jarige blondines die in kanariegele bikini langs de vloedlijn joggen, 18-jarige surfdudes die in een Porche-cabrio naar het strand komen en zwaar getatoeerde mannen met kaalgeschoren hoofden en grijze geitensikken, die de hele dag door halve-literbekers koffie drinken. En niet te vergeten: binnenkort treedt Andre Rieu hier op! Komende donderdag halen we onze huurauto op, een dikke 4 wheel drive, waarmee we de komende vier weken door de canyonlands van Arizona, Utah en Nevada gaan toeren; God Bless America!
Eduard & Nicole
Comments
contrast
Lieve Eduard en Nicole,
Wat een contrast,eerst veelal vriendelijke mensen, mooie natuur en cultuur en dan nu dit een en al drukte veel mensen die eten eten eten eten. Maar nog steeds een mooie tocht te gaan voor jullie met nevada en utah in het vooruitzicht. Nog ruim 6 weken! Dus we kunnen al zeggen tot snel en voor nu veel liefs, Jan, Jelle & Gabrielle