Tico Times
Trip Start
Oct 02, 2005
1
21
24
Trip End
Oct 08, 2006
Costa Rica is waarschijnlijk het enige land ter wereld zonder leger. Of er een causaal verband bestaat is niet helemaal duidelijk, maar Costa Rica is ook mateloos populair bij vakantievierende Amerikanen. In vol ornaat - spierwitte Nikes in witte sokken onder de korte broek, het Hawaii-shirt tot de behaarde navel geopend, de honkbalpet stevig over het welvarende hoofd getrokken en een paar verveelde, bleke pupers met i-Pod in de oren erachteraan sjokkend, trekt een legertje van ruim 1 miljoen Amerikanen ieder jaar Costa Rica in. Daar liggen ze weliswaar voornamelijk roodverbrand in het hotelzwembad dronken te worden, maar op een bevolking van slechts 3 miljoen ´Tico`s´ valt het aantal Amerikanen wel erg op. En aangezien de gemiddelde Amerikaan op vakantie met name verbaal nogal aanwezig kan zijn, hebben wij in de afgelopen maand de wenkbrauwen nogal eens gefronst en regelmatig van 10 naar 1 moeten terugtellen om geen strafbare feiten te plegen.
Groener
Maar eerlijk is eerlijk, Nederlanders kunnen er ook wat van, en er moet natuurlijk een reden zijn dat zoveel toeristen Costa Rica weten te vinden
Als niet-Tico moet je doorgaans flink in de buidel tasten om die nationale parken te mogen bezoeken, maar ze zijn wel mooi. Vooral als je zo vroeg mogelijk gaat en je de jungle en de beestjes zo'n beetje voor jezelf hebt.
Zeeschildpadden
Een van de mooiste parken van Costa Rica is Parque Nacional Tortuguero. De jungle is er prachtig, je struikelt er over de apen en je ziet er onder meer `blue jeaned frogs`, felrood gekleurde, miniscuul kleine kikkertjes. Maar Tortuguero is vooral bekend om de zeeschilpadden die hier het strand opkomen om hun eieren te leggen. Tijdens een avondwandeling over het strand zagen we welgeteld 1 exemplaar lopen, maar toen het arme beestje van alle kanten werd bestormd door niet-nadenkende gidsen met groepjes te veel betalende toeristen, waggelde de schildpad zo snel als ze kon (en dat is niet zo snel) van schrik weer terug de zee in
Tortuguero, Arenal, het strand van Samara en de jungle van Monte Verde; wij vonden Costa Rica mooi en de mensen vriendelijk, maar zelfs in het laagseizoen is het soms wel heel erg gesteld met het toerisme. Sommige gidsen in Tortuguero tillen de poten van schildpadden op terwijl ze hun eigeren leggen (de schildpadden bedoel ik, niet de gidsen), en wij zagen een gids een rood kikkertje in zijn vuist hard heen en weer schudden; het beestje moet daarna even bijkomen, zodat de toeristen rustig een foto kunnen maken... (onze foto's zijn uiteraard puur natuur, alleen die aap hebben we even flink door elkaar moeten rammelen).
Pizza
Als je ons vraagt wat voor ons het hoogtepunt was (als je zin en tijd hebt natuurlijk), hoeven we daar niet lang over na te denken. Hanny, Olivier en Kiymet (familie van Eduard) waren met vrienden op vakantie in Costa Rica in dezelfde periode dat wij er waren, en dan moet je natuurlijk iets afspreken. Ons gezamenlijke diner in een pizzaria in Santa Elena was supergezellig, en uiteindelijk zijn we de volgende dag zelfs met hen meegelift naar Manuel Antonio, waar het kleinste, populairste en dus druk bezochte nationale park van Costa Rica ligt. En dan zijn we weer terug bij de witte Nikes in witte sokken onder de korte broek, de Hawaii-shirts, de honkbalpetten en het verbale geweld... Wij hebben vanaf een boomstam urenlang met stomme verbazing zitten toekijken hoe busladingen vol toeristen in een heuse file het overvolle parkje binnenstroomden. Daarna zijn we op het strand gaan liggen met een boek en een biertje; daar lag namelijk bijna niemand.
Hasta Luego
Eduard & Nicole
Groener
Maar eerlijk is eerlijk, Nederlanders kunnen er ook wat van, en er moet natuurlijk een reden zijn dat zoveel toeristen Costa Rica weten te vinden
A. Banana Trees
. Costa Rica is niet alleen een betrekkelijk rustig en veilig land in een turbulente regio, de mensen zijn er bovendien vreselijk aardig en relaxed. Volgens een lokaal dagblad, de Tico Times, behoren Tico`s zelfs tot de gelukkigste mensen ter wereld. Maar bovenal is de natuur in Costa Rica natuurlijk ronduit prachtig. Zeker in het huidige regenseizoen is alles groener dan groen en nergens anders zie je zoveel aapjes, kaaimannen, luiaards, toekans en andere gezellige diertjes als in de nationale parken van Costa Rica. Als niet-Tico moet je doorgaans flink in de buidel tasten om die nationale parken te mogen bezoeken, maar ze zijn wel mooi. Vooral als je zo vroeg mogelijk gaat en je de jungle en de beestjes zo'n beetje voor jezelf hebt.
Zeeschildpadden
Een van de mooiste parken van Costa Rica is Parque Nacional Tortuguero. De jungle is er prachtig, je struikelt er over de apen en je ziet er onder meer `blue jeaned frogs`, felrood gekleurde, miniscuul kleine kikkertjes. Maar Tortuguero is vooral bekend om de zeeschilpadden die hier het strand opkomen om hun eieren te leggen. Tijdens een avondwandeling over het strand zagen we welgeteld 1 exemplaar lopen, maar toen het arme beestje van alle kanten werd bestormd door niet-nadenkende gidsen met groepjes te veel betalende toeristen, waggelde de schildpad zo snel als ze kon (en dat is niet zo snel) van schrik weer terug de zee in
B. Del Monte bananen
. Tortuguero, Arenal, het strand van Samara en de jungle van Monte Verde; wij vonden Costa Rica mooi en de mensen vriendelijk, maar zelfs in het laagseizoen is het soms wel heel erg gesteld met het toerisme. Sommige gidsen in Tortuguero tillen de poten van schildpadden op terwijl ze hun eigeren leggen (de schildpadden bedoel ik, niet de gidsen), en wij zagen een gids een rood kikkertje in zijn vuist hard heen en weer schudden; het beestje moet daarna even bijkomen, zodat de toeristen rustig een foto kunnen maken... (onze foto's zijn uiteraard puur natuur, alleen die aap hebben we even flink door elkaar moeten rammelen).
Pizza
Als je ons vraagt wat voor ons het hoogtepunt was (als je zin en tijd hebt natuurlijk), hoeven we daar niet lang over na te denken. Hanny, Olivier en Kiymet (familie van Eduard) waren met vrienden op vakantie in Costa Rica in dezelfde periode dat wij er waren, en dan moet je natuurlijk iets afspreken. Ons gezamenlijke diner in een pizzaria in Santa Elena was supergezellig, en uiteindelijk zijn we de volgende dag zelfs met hen meegelift naar Manuel Antonio, waar het kleinste, populairste en dus druk bezochte nationale park van Costa Rica ligt. En dan zijn we weer terug bij de witte Nikes in witte sokken onder de korte broek, de Hawaii-shirts, de honkbalpetten en het verbale geweld... Wij hebben vanaf een boomstam urenlang met stomme verbazing zitten toekijken hoe busladingen vol toeristen in een heuse file het overvolle parkje binnenstroomden. Daarna zijn we op het strand gaan liggen met een boek en een biertje; daar lag namelijk bijna niemand.
Hasta Luego
Eduard & Nicole



Comments
Jaa, weer een huisje
Dag lieve mensen, dank voor jullie post. En natuurlijk het hutje met wasgoed. Nu al benieuwd naar de volgende avonturen.
Was zelf een paar weekjes in de Eiffel. Ook leuk, zo'n Märklin-landschapje.
tot kijk,m