Van Pucón tot Pampa´s
Trip Start
Oct 02, 2005
1
11
24
Trip End
Oct 08, 2006
Pucón in Chili ligt aan de voet van vulkaan Villarica en is misschien wel het populairste plaatsje van Patagonië. Je kunt er de (actieve) vulkaan beklimmen, raften, wildwaterkanoën, mountainbiken en wie weet wat voor stoere dingen nog meer...
Wij wisten dan ook niet hoe snel we weer uit deze ellende weg moesten komen. Pucón is uit de grond gestampt voor het toerisme en bestaat geheel uit pizzeria´s, nog meer pizzeria´s en uit tientallen adventure-winkeltjes die allemaal dezelfde excursies aanbieden voor veel te veel geld. We hebben er één dag prachtig gemoutainbiked, dat moet gezegd, en de omgeving en het rookpluimpje uit de Villarica zijn indrukwekkend, maar na twee slapeloze nachten in een wel zeer onrustige hosteria hadden wij het in Pucón wel weer gezien.
Wij kwamen naar Pucón vanuit Junín de Los Andes in Argentinië, en het verschil was even iets te groot
Helemaal goed is dat beeld natuurlijk ook niet, want eigenlijk zouden de Mapuche-indianen, de oorspronkelijke bevolking van dit gebied, de straatjes van Junín moeten beheersen. De meeste Mapuche-afstammelingen die je nu nog ziet, zitten echter met een kartonnen pak goedkope wijn in het park op het centrale dorpspleintje. Hun dochters lopen op 16-jarige leeftijd achter een kinderwagen, hoogzwanger van een volgende halfbloed Mapuche.
Eén van de Mapuches, een originele, zat in een minibusje naast Eduard, op de terugweg van een prachtige wandeling door Parque National Lanin, anderhalf uur verderop. De Mapuche was gekleed in een wollen deken en een grote hoed, ondanks een temperatuur van rond de 40 graden. De naar schatting 130 kilo wegende indiaan had duidelijk iets te diep in het glaasje gekeken en was met zijn volle gewicht en wollen deken tegen zijn Nederlandse buurman in slaap gevallen. Toen deze voorzichtig probeerde om zich van de Mapuche te ontdoen, haalde hij die kennelijk uit een diepe dronkemansdroom
Hoe dan ook, wij wilden dus weg uit Pucón en terug naar Argentinië, waar wij het over het algemeen meer naar onze zin hebben dan in Chili. Het doel was de wijnstreek Mendoza, waar wij nu al een tijdje zitten. Zeventig procent van alle Argentijnse wijn komt uit deze regio en alle zeventig procenten smaken stuk voor stuk voortreffelijk.
Maar Mendoza heeft meer dan wijn. Bier bijvoorbeeld, maar ook prachtige (huur)autoroutes door de Andes en over de pampa´s, langs dorpjes als Valle de Fertil en Uspallata, gelegen in de schitterende Aconcagua-vallei, die is gebruikt voor de opnames van ´Seven Years in Tibet´.
Samengevat, je ziet het, het leven is niet makkelijk voor ons. Maar wees niet bang, we slaan ons er wel doorheen...
Wij wisten dan ook niet hoe snel we weer uit deze ellende weg moesten komen. Pucón is uit de grond gestampt voor het toerisme en bestaat geheel uit pizzeria´s, nog meer pizzeria´s en uit tientallen adventure-winkeltjes die allemaal dezelfde excursies aanbieden voor veel te veel geld. We hebben er één dag prachtig gemoutainbiked, dat moet gezegd, en de omgeving en het rookpluimpje uit de Villarica zijn indrukwekkend, maar na twee slapeloze nachten in een wel zeer onrustige hosteria hadden wij het in Pucón wel weer gezien.
Wij kwamen naar Pucón vanuit Junín de Los Andes in Argentinië, en het verschil was even iets te groot
A. Ruta de 7 Lagos - El Amfiteatro
. Junín is lui, relaxed en wordt wel ´the trout capital´ van Patagonië genoemd. Het plaatsje trekt dan ook een nogal ander slag mensen dan Pucón. Geen ge-coupesoleilde daredevils of platinablonde afgetrainde dames, maar echte mannen met lieslaarzen, een hoedje en een hengel bepalen hier het beeld. Helemaal goed is dat beeld natuurlijk ook niet, want eigenlijk zouden de Mapuche-indianen, de oorspronkelijke bevolking van dit gebied, de straatjes van Junín moeten beheersen. De meeste Mapuche-afstammelingen die je nu nog ziet, zitten echter met een kartonnen pak goedkope wijn in het park op het centrale dorpspleintje. Hun dochters lopen op 16-jarige leeftijd achter een kinderwagen, hoogzwanger van een volgende halfbloed Mapuche.
Eén van de Mapuches, een originele, zat in een minibusje naast Eduard, op de terugweg van een prachtige wandeling door Parque National Lanin, anderhalf uur verderop. De Mapuche was gekleed in een wollen deken en een grote hoed, ondanks een temperatuur van rond de 40 graden. De naar schatting 130 kilo wegende indiaan had duidelijk iets te diep in het glaasje gekeken en was met zijn volle gewicht en wollen deken tegen zijn Nederlandse buurman in slaap gevallen. Toen deze voorzichtig probeerde om zich van de Mapuche te ontdoen, haalde hij die kennelijk uit een diepe dronkemansdroom
B. Ruta de 7 Lagos - Valle Encantado
. De dikke indiaan wist duidelijk niet meer waar hij was en begon plots wild om zich heen te slaan en luid te schreeuwen in een onduidelijke taal. Vervolgens keek hij zijn buurman met bloeddoorlopen ogen aan, verontschuldigde zich en viel direct weer in een diepe slaap, veilig tegen de verschrikte Nederlander aan genesteld. Hoe dan ook, wij wilden dus weg uit Pucón en terug naar Argentinië, waar wij het over het algemeen meer naar onze zin hebben dan in Chili. Het doel was de wijnstreek Mendoza, waar wij nu al een tijdje zitten. Zeventig procent van alle Argentijnse wijn komt uit deze regio en alle zeventig procenten smaken stuk voor stuk voortreffelijk.
Maar Mendoza heeft meer dan wijn. Bier bijvoorbeeld, maar ook prachtige (huur)autoroutes door de Andes en over de pampa´s, langs dorpjes als Valle de Fertil en Uspallata, gelegen in de schitterende Aconcagua-vallei, die is gebruikt voor de opnames van ´Seven Years in Tibet´.
Samengevat, je ziet het, het leven is niet makkelijk voor ons. Maar wees niet bang, we slaan ons er wel doorheen...



Comments
Prachtige kleuren
Hallo bikkels. Heb net weer genoten van jullie verhalen en slideshow. Super foto's en schitterende kleuren (geen geintje, zal wel door de heldere berglucht komen ofzo). Hier is de lucht iets minder blauw... Grijs, sneeuw en hagel. Dat Pucon klinkt meer als Zell am See of Tormolinos. Daar zijn jullie natuurlijk te volwassen voor (lijkt mij wel leuk). Keep the stories comming, kanjers! Gr. Jeroen & Joy